Sa herë që ëndërroja,
Për çudi pse më shfaqesh ti ?
Sytë e tu më shohin ëmbëlsisht
Dritë e shpresë, në sytë e mi.
Dhe në çdo hap ndjej se je ,
Në çdo pemë lastarët lëshuar,
Në çdo lule petale ,aromë kundërmon
Çdo gjë që prek e shoh… për mua je ti.
Nëse malli të merr…
Syve të mi pika loti sheh..
Dije ai lotë pikon veç për ty
Nëse buzëqeshja fytyrën më mbulon,
Je ti për mua i vetmi gëzim.
Ndjej hapa, një tingull zëri pas më ndjek
Jehona fjalëve të tua, zemrën më drithëron
Drithërima kumbon , mbi të miat fjalë…
Duke ndezur zjarrin e syve të tu .
Le të dashurohemi ëmbëlsisht,
Që shpirti e do, e kërkon,
Mërit dhe zënkat, era e dashurisë shkund me furi ..
Çelen aty mijëra puthje, netët zgjaten ,deri në agim…
Një çast dashurie ,t’a kthejm në përjetësi !..
Shpresa Dhima@@.
17/4/2021.(të drejtat janë të autorit).
“””””””””””””””””””””

Mendimi shkumëzon mbi dallgët
Pi pezmin e hidhur të tyre,
Ikën në atdheun e largët
Qëndron nën një strehë çatie.
Atje është Nëna ime
Rri motra ,rri vëllai.
Atje ndizen shumë kujtime
Dhe dashuri e parë pa faj.
Det , ti i egërsuari det,
Bëhu njëherë i paqtë,
Dallgët mos i ngre aq shpejt,
Qetësohu dhe bjerë rrafsh.
Të dëgjosh mallin tim
Merre se është i rëndë ,
Pastaj shfryi me tërbim
Në e mban a se mban dot.