DHIMBJE
Duart me kapin shpirtin
ngadale zvarritem ne jete une.
Nje vrime me eshte bere ne zemer
nje boshllek qe s’mbushet kurre.
Nuk kam frike nga vdekja,
kam frike vetem, se jam vetem.
Pyes veten c’rendesi ka jeta,
nese te jetuarit, jetohet me dhimbje.
-Shpresa Gashi Zurnaci
“”””””””””””””””””””””””””””
İKjE PA DASHJE
Ku vajte ku mbete
Vendin e la te zbrazet
La gjuhen te shtrejten
E pyeta grurrin me kallinje
Ai vetem heshti
Dhe thirra me te madhe
O nënê shqiponje a po mê dêgjon
Andej nga shkone evrope azi amerike
U bën te fala gjithê njerëzve të mi
Dhe thuaj se Kosovën e mbyti varfërria mjerimi e uria.
I pyta valêt e detit
Ku mund gjejme shtegtim
As qielli i murrmê s’më jep dot shpjegim
As toka e molisur s’me jep ngushëllim.
As guri fortë qê më rri soditur
Edhe muranat po të rêzohen mbi mua se gjej dot veten jam e haruar
Shpresa Gashi Zurnaci
“””””””””””””””””””””””””
NEPER SHTIGJET E JETES
Koha kalon me nxitim
Une mbeta nje kalores duke bredhur
Sa andej e kendej neper shtigje e brigje
Si nje hije e pa dukshme
Si nje fantazme e trisht
Duke e mbajtur besen e dhene
Edhe nga varri do ngrihem
Dot shpie atje ku te pata thene
Me vjen arome dheu frymen po ta ze Mezi i nxjerre fjalet se buzet shkrumbe m’jane bere
Fyti me eshte tharre
Kembet s’me bejne me
Me arrit tek vendi qe te pata thene
Me vone klithma dhe britma aty u degjuar
E mjera une bari qatin ka mbuluar
A ka ndonje qe ketu duke rrnuar Ç’paska ngjare keshtu toka te shkretuar
Sikur te behem qyqe duke fluturue
Te hyp mbi qati te filloj me kendue
Kete merzi te madhe s’muj me perballue
Jeta qe me shtigje qe fat i mallkuar
