MË BRENGOS KJO LIGËSI
Më brengos kjo kohë plot ligësi
Ku hilja i prin shumkujt në jetë
Pakkush në vyrtyt mbetet njeri
Hileve e ligësive shpirti i ka tretë
Më dhemb kjo kohë plot hileqar
Ku e liga është bërë shigjet për arma
Pak kush të keqen e mban larg
E të mirën afër shpirtit e mban
Sa shume brengosem në përballje me ligësinë
Kur tjetri përpara syve ta servon
E liga nuk është vyrtyt për njerin
Oh Zot, sa shumë kjo kohë më trishton
Më trishton e liga që hapsiret na i ka mbuluar
E shumohet si milingonat në grumbull
Se si e keqja hapsirat na i pushton, pa ndaluar
Ec e gjindu mes kësaj ligësie, si i humbur
Shprese Gashi Zurnaci
“”””””””””””””””””””””””””
Për hir të lirisë që çdo ditë ngushtohet e çohet në zgrip:
Atdhetarizmi vdiq, tani kemi vlera,
egoizëm, mburrje dhe të tjera plehra!
Për klikën sunduese në parlament
që dhe mirëdashjen e blen me ryshfet!
Kujt vendi tjetër t’i jap një mallkim,
ma rënduan shpirtin këto të vendit tim?”
“””””””””””””””””””””””””””””””””””
GJURMET MBI KALLDREM
Rrugicave kërkova kujtimet,
e ditëve të rinisë sime dikur,
kur ecja me atë ritmin rinor,
kalldrëmit udhës gur mbi gur.
Në qytetin tim tash jam kthyer,
ku renda tok me flladin me erën,
dhe kur me shpirtin tim krejt të dlirë,
mëngjeseve zgjoja pranverën.
Tek eci rrugicave të lashta,
dhe shfaqet përmallshëm çdo gjë,
më rikthehen kujtimet dhe shohin,
ashtu si me droje pa zë.
Në të tjera udhë më çoi jeta,
dhe koha në të tjera hapësira na gjen,
veç në shpirt të kam kurdoherë,
o i shtrenjti im Prizeren!
