Rilindje e shpirtit
Ndrysho
Ti o njeri,
Poet, artist
a njeri i thjeshtë,
Fillo nga vetja!
Fisnikëroje shpirtin,
Çliroje nga egoja,
Nga ligësitë,
Nga errësira mitike
Dhe do t’eleminosh,
Me tonelata e tonelata
Energji negative,
E do të ndihesh i lirë,
Më i bukur
brenda dhe jashtë,
Do të ndihesh
Më me vlerë,
Lehtesisht i lumtur,
Shumë herë më i dobishëm,
Dhe shoqërisë
Diellin më të ndritur
Do t’ja sjellësh pranë
Nga dita në ditë…
Dritën
Do t’ja sjellësh më pranë!…
Taena
16.09.22
“”””””””””””””
Futur lule dashurie
Ndërsa rri mbështetur në gardhin e një ndërtese të vjetër,
era fryn butësisht,
Hedh vështrimin tutje në distancë,
Qielli duket i zymtë,
Fundi i pranverës, tek unë ngjall melankolinë.
Në shkëlqimin e mëvonshëm të perëndimit mbi ngjyrën e barit,
Pa fjalë pyes veten;
Kush do të mbështetej pas gardhit, të më kuptonte mallin.
Dua të dehem në pamjen e rrallë, të qytetit tim.
Dhe ti këndoj gotës së verës,
Muzika e fortë pa verë, është pa shije.
Por pirja për të shpëtuar, nuk të afron qetësi.
Rripi gradualisht, bëhet i lirshëm e kurrë nuk pendohem,
E dashura ime, është e denjë për dashuri.
Shqipëroi
taena
21.10.22
“””””””””””””””
Rilindje e shpirtit
Ndrysho
Ti o njeri,
Poet, artist
a njeri i thjeshtë,
Fillo nga vetja!
Fisnikëroje shpirtin,
Çliroje nga egoja,
Nga ligësitë,
Nga errësira mitike
Dhe do t’eleminosh,
Me tonelata e tonelata
Energji negative,
E do të ndihesh i lirë,
Më i bukur
brenda dhe jashtë,
Do të ndihesh
Më me vlerë,
Lehtesisht i lumtur,
Shumë herë më i dobishëm,
Dhe shoqërisë
Diellin më të ndritur
Do t’ja sjellësh pranë
Nga dita në ditë…
Dritën
Do t’ja sjellësh më pranë!…
