Ju solla sot miq te dashur, nje poezi te dashurise, nder me te bukurat ne bote, te poetit anglez
Percy Bysshe Shelley,
sigurisht te shqiperuar nga une.
FILOZOFIA E DASHURISE
Burimet perzihen me lumin e thelle,
Dhe lumenjte me oqeanin blu perzihen,
Ererat qiellit tere jetes jane pleksur e pleksen,
Me nje nga emocionet me te embel;
Asgje ne bote nuk eshte e vetme;
Çdo gje mbi toke sipas nje ligji hyjnor ecen,
Ne nje fryme takohen dhe perzihen njera me tjetren.
Pse une me ty ende nuk po pleksem? –
Veshtrojini malet puthin qiellin e larte,
Dhe valet e detit njera-tjetren ledhatojne;
Asnje moter-lule kurre s’do t’i falej,
Nese vellain-syth te dashur, injoron;
Dhe drita e diellit token perqafon,
Dhe rrezet e henes detin e erret puqin:
Çfare vlere ka e gjith’ kjo e punē e bukur,
Nese mua akoma nuk po me puthin?
Shqiperoi nga anglishtja
Taena
14.04.21
LOVE’S PHILOSOPHY
Poem by
Percy Bysshe Shelley
The fountains mingle with the river
And the rivers with the ocean,
The winds of heaven mix for ever
With a sweet emotion;
Nothing in the world is single;
All things by a law divine
In one spirit meet and mingle.
Why not I with thine?—
See the mountains kiss high heaven
And the waves clasp one another;
No sister-flower would be forgiven
If it disdained its brother;
And the sunlight clasps the earth
And the moonbeams kiss the sea:
What is all this sweet work worth
If thou kiss not me?
