O Arben sikur t’a dije
Se mbi kokë kishje një hije
Me këto vargje brilante
Që t’i prapë këtu do të rrije
Shkrove një jetë të tërë
Pa tu trembur syri fare
T’i nuk bëre kurrë pazar
Ndaj mbete një flamurtar
A’s u shite a’s dredhove
Si shkëmbi në këmbë qëndrore
Thesar ishje thesar mbete
Vetëm dritë na dhurove
Shpirti tëntë nuk vdes kurrë
Po ndrinë si Ylli polar
Arben Duka Laboviti
O Ylli që s’ka të shuar .
Lavdi poeti ton kombëtar Arben Duka , t’u preftë shpirti në paqe .
Jeta dhe njerëzia ?…
Jeta nuk është errësirë
Po ç’do hedhës do të presësh
Jeta është gjithmon sfid
Varet se ç’rrugë do të zgjedhësh
Jeta është kaq e shtrënjtë
Me të nuk bëhet pazar
Mos u zhytë kurrë në llumbë
Që të jeshë i nderuar
Për ç’do këndë jeta është rrugë
Nuk është kurrë Sheqer e Mjaltë
Po është sfidë për t’a sfiduar
Duke ndëjtur kryelartë
Herë bije herë ngrihesh
Asnjë herë mos rri i ngratë
Dhe në bije prapë ngrihu
Sepse s’ është e barabartë
Ca të duan e ca të shajnë
Sepse kështu e ka jeta
Po ti zgjidhë rrugën tënde
Se kushë është e vërteta
Mos shpreso nga të tjerë
Mos prano të jesh servil
S’mbahet jeta me lëmosh
Mos u merë me debil
Vjen një dit dhe i paguan
Ku dhe shpirti s’ gjenë rehat
Prandaj vlerësoje jetën
Dhe qëndro kryelartë.
“””””””””””””””””””””
DËSHIR?….. për tē mirën mosni të urrejshtëm!……..
Do të doja të ishja si bleta puntore
Të shfletoja nga libëri në libër,
Shkencë e dituri,
S’e doja atë si kapital për vete
Por ta shpërndaja kudo me bujari,
Doja të ishja rrip trasmesioni
Që ç’gumbullova njerëzisht ta përhap,
Se i dua njerzit,të lumtur,të mirë
Dua miqësi e paqe në çdo hap,
Që paqja e lumturia të sundojnë
Në gjithë globin nga jugu, në veri
Të drejtë kanë të gjithë të jetojnë
Në mirëqënie, në paqe e harmoni,
