Krenaria!
Unë e kam krenarinë e nderin si grua
E kam në mëndje, në zemër e shpirt
E kam në trupin tim, e deri në thua
Se, me një burrë kam thurrur e lumturinë!
Unë e kam në zemër hartën e gjenezës
E të prejardhjes sime nga vëndlindja
E kam në gjak e gjakun e prindërve
Që kur më lindën e në vurën emrin Teuta!
Unë jam krenare për gjithçka kam
Për familjen, për fëmijët, për veten
Kur zemra më thotë të shkruaj e pa ndal
Poezinë me vargjet e gjuhës së nënës!
Jam krenare përsa jam e e kam qënë
Por, që edhe do jem, e njëjta ja vlen
Tek ruaj personalitetin në vënd, anë e kënd
E në shoqëri, e në punë, e në timen derë!
Jam shqipe që syri s’i bën terr
E kur dita nxihet nga të tëra anët
E kur nata ka errësirën e vet
Mua nuk bën syri cërr e as më trëmb!
Jam e qëndrueshme me vetdijen time
Me gjithçka që rezultoj e në bindjet
S’ka lindur njeri të më ndryshoi mua
Sa asnjë s’më ngjan e sikur të duan!
Unë e kam krenarinë e nderin si grua
E kam në mëndje, në zemër e në shpirt
E kam në trupin tim e deri në thua
Se, me një burrë kam thurrur e lumturinë!
Amerikë. Nëntor, 2022
“”””””””””””””””””””””””””
Faleminderit Zoti i Madh!
Patjetër që me lejen e Zotit
Zoti të lidh shpirtin dhe zemrën
Ndjenjat dhe ëndrrat
Pa to, unë a do shkruaja Poezinë?!
Ka arsye dhe Zoti
Që kur kam një idhull
Apo bëjmë sikur s’njohim
As fe e as ligjet e tij!
Komente pafund
E fundi s’i gjëndet
As fjala e as shpjegimi
Që përse unë dashuroj shpirtin e tij!
Na bëjnë zonja të mëdhaja
Ato që ngrejnë këmbët
Drejt Diellit në Story
E mua më bëkan laraskë
Se dashuroj poezinë në ndjenjën e Zotit
Sepse dashuroj Diellin
Natyrën
Fjalën
E jetën
Familjen
Që ma kanë zilinë gjitjkush!
Sukseset e martesës sime
Pa asnjë njollë apo turpë
Por me nder në derën e burrit
E virgjër dhe me dinjitet
I falem
e faleminderit Zoti i madh!
Amerikë. Nëntor 2022
