N’Laç t’Kurbinit nalt mbi male
asht ni Kish jo shum e madhe
qindra vjet thon kan kalu
kur u nal shejti Shna Ndu
N’ata gur e ne ata shkrepa
ku aj shkeli me kam t’veta
sot gjithkush prej tan Shqipnis
mblidhen bashk te ajo Kish
Katolik e mysliman
aty bashk mblidhen te tan
se Shna Ndou me mrekulli
te tan bashkë i mbledh aty
N’at oborr e n’at Kish t’vogel
nga Saranda deri n’Shkodër
askerkush sot nuk mungon
i madh e i vogel aty shkon
Kush beson n’mrekulli ti
gjithmon fest e past ne shpi
e Shna Ndou ka me nimu
vec me tmira ka me gzu
Se deshmit per mrekulli
mir i din sot çdo njeri
mir e din se ca asht ba
e shum kush edhe i ka pa
Aty sakati asht çu n’kam
aty memeci ka thirr nan
aty ndodh kan mrekulli
aty i verbri ka pa me sy.
Amen!
“””””””””””””””””
E MARTE 11 JANAR – JAVA E I GJATË VITIT
Leximi i Ungjillit shenjtë sipas Markut
Në atë kohë, në Kafarnaum, të shtunën, Jezusi hyri në sinagogë dhe filloi të mësojë.
Njerëzit mbetën të habitur nga mësimi i tij, sepse mësonte si ai që ka autoritet e jo porsi skribët. Shi atëherë ishte në sinagogën e tyre një njeri i pushtuar prej shpirtit të ndytë dhe bërtiti:»Çka ke me ne, o Jezu Nazareni? A erdhe të na zhbish? Unë e di kush je: Shenjti i Hyjit!« Jezusi iu kërcënua: »Hesht dhe dil prej tij!« Shpirti i ndytë, si e përplasi pa mëshirë dhe si lëshoi një britmë të madhe, doli prej tij. Të gjithë u tmerruan dhe i thoshnin njëri – tjetrit: »Ç’u bë kështu!?» Ja, një mësim i ri i paisur me pushtet! »Ky urdhëroka deri edhe shpirtërave të ndytë dhe ata po e dëgjokan!« E menjëherë u hap zëri për të gjithkund në të katër anët e krahinës së Galilesë.
Fjala e Zotit
…. Meditohet
Jezusi i mësonte të tjerët si dikush që ka autoritet: nuk e dimë se çfarë u ka mësuar të tjerëve Jezusi atë ditë, por dimë se fjalët e tij kanë kanë ngjallur çudi dhe mahnitje në dëgjuesit. Ajo që na çudit se në sinagogë, vend i kultit, i lutjes, ishte një njeri i pushtuar prej shpirtit të ndytë. Askush nuk e kishte vënë re ndonjëherë këtë. Prania, mësimi dhe autoriteti i Jezusit e vënë në siklet shpirtin e së keqes i cili fillon të bërtasë. Mjafton një fjalë e vetme e Jezusit për ta bërë të ikë. Fjala e tij është e vetmja që ka pushtetin ta kthejë njeriun në dinjitetin dhe lirinë e plotë, duke i bërtitur e duke e përzënë shpirtin e së keqes që shumë herë banon edhe ndër në, për shkak të mëkatit dhe të besimit tonë të kufizuar në Të. Për ta ndjekur Jezusin dhe për të qenë nxënësit e tij, pra, nuk mjafton tërheqja dhe entuziazmi fillestar, siç kemi parë në pjesën e djeshme; duhet ta pranojmë Fjalën e tij, të dëgjojmë mësimin e tij dhe të lejojmë të lirohemi prej asaj që na bën skllevër. Ai është Zoti i jetës sonë, vepron me autoritet dhe mund të na lirojë. Për të nuk ka gjë të pamundur.
