Nëse ndonjëherë të kam thënë,
se di të interpretoj ëndërra,
S’të kam thënë të vërtetën, i dashur,
Pse unë, vetëm timbrin e zërit tënd, di të interpretoj,
E njoh atë,
nga tingujt e çudiçëm që përcjell,
Ndikuar nga situatat e stinëve të gjata të ditë-netëve.
Nëse të kam thënë ndonjëherë, se unë,
di të lexoj gjuhën e yjeve,
shkruar në hapsirat e pafund të qiejve,
Të kam gënjyer i dashur…!
Pse unë, di të lexoj vetëm gjuhën e shpirtit e syve,
Që me heshtjen e tyre, të hareshme a të trishtë,
më flasin.
Nuk e di nëse është kjo aftësi e penës që vargje shkruan,
Apo thjesht një delir që jeton ndër dejet e mia,
Por çuditërisht… i lexoj gjitha vargjet,
që shpirti e sytë e tu, në heshtje shkruajnë,
Unë lexoj
çdo gjë që lidhet me ty,
dhe besoj …
se kjo ndodh vetëm nga dashuria.