Gravitet
(Syve blu si: Dyshka, Ida, Leti, Dario, Miri dhe gjithë syve të tjerë blu)
Pika graviteti sytë e tu:
magjik,
enigmatik,!
Konkurencë e përjetshme
me panoramën
e oqeaneve blu!
Të fundosin thellë
si trekëndëshi
i Bermudes!
Tundojnë dhe historinë
si të fshehtat
e Judës!
Si betejat e Bonapartit!
Është bukur
kur sytë dhe historia
shpjegojnë vetveten
me veprat e artit!
Sanie Degjoni Ndreka@
Të gjitha të drejtat janë të autores.
“””””””””””””””””””””””
Motrat
Për motrat e mia(Hide Degjoni Dani, Dyshka Ashiku,(Ferit Xhemaili)Fiqirete Degjoni dhe për të gjitha motrat!
Kur për ju motra
nis e të shkruaj
Në çast më
rrëmben emocioni,
Se mos vargjet
të bardha
nuk më dalin
Siç ju ëmbëlsisht
i meritoni!
Sa ditë të bukura
fëmijërie kaluam
Ku folëm e qeshëm
përherë bashkë,
Se ndonjëherë
edhe u qortuam
Po fjetëm përqafuar
prap në një shtrat!
Sa herë njëra – tjetrën
kapëm për dore
Si atletet që nisen
fill në një start,
Kur me sy fëmije
e shihnim botën,
pë t’u ngjitur shkallë-
shkallë më lart!
Sa herë njëra-tjetës
rrobat ia ndërruam
E vjedhurazi dolëm
në takim,
Fytyrat tuaja
vetëm buzëqeshën
Një tundje gishti,
vetëm për mësim!
Dhe njëra-tjetrës
sa herë i besuam
Sekrete të vogla
si fjalë amaneti,
sa herë të voglën
pa dashje neglizhonim
Na kërcënonte
me nxerrje sekreti!
Por vitet fluturonin
dhe rriteshim çdo ditë
Siç fluturat zbukronin
degëzat e lisit,
Zonjusha të bukura,
thëllëza kanarina
Kështu na përkëdhelnin
nënat e fisit!
Po jeta ka ligjet
e ngurta të saj
Me krahë fluturuam
nga folezë e vjetër,
Ndrërtuam foleza
të reja pastaj
Mirësinë e morëm
me vete në pajë!
Sic ishit përherë
të shtenjta ju mbetët
Ëmbëlsirë pë prindërit,
balsam për vëlla,
Le të kumbojë
dhe një herë thënia
Gjithkush që ka motra,
gjithë botën e ka!
Ju motra të mira,
kudo që të jeni
Përcillni mirësi,
pa fund dhemshuri,
Ndaj vargjet për ju
kurrë nuk mjaftojnë
Veç zemrat i paçi
plot me dashuri!
Sanie Degjoni Ndreka
“””””””””””””””””””””
Ditë e diel
Përsëri e djelë sot
përsëri e njëjta monotoni
asgjë nuk ec, nuk lëviz
si vite pa histori,
Burrat po të njejtët
lloto sporti,në lokalin e radhës
kapërdisur kafe e raki,
dielli po njësoj
këtë ditë vjeshte
kurrnac, ngroh
vetëm me njërin sy.
Vajzat vështrime provokuse,
djemtë për prenë e radhës
fiks të nesërmen
ta tregojnë me krenari.
Politika sherin e ditës
dilema: çlirim a pavarësi?
blu,rozë, të kuq,mavi.
Kanarinat rrinë mbyllur në kafaz,
këndojnë po njësoj si dje,
asnjë përçartje për pak liri.
Dhe shpresa jonë e fundit
astrologjia, planetet,
yjet, qielli,
Po yjet vetëm
të vështrojnë dinë
si në romanin e Arçibald Kronin.
Një çift po celebron dashurinë
ç’rëndësi ka:
në kishë,xhami a bashki
planet afatshkurtëra
përflasin gojdhëna
ndarjesh gjithsesi,
Deti prap kishte dallgë
nuk solli asnjë pulëbardhë!!!
Ehhhhh…Gratë si gratë,
shtëpiake të dëshpëruara
harruar menjanë
shkundin,fshijnë, lajnë,
gatuajnë, hekurosin,
të heshtura si rrobat
që rafteve palosin.
Iku dhe kjo e djelë
asnjë çast qetësie pushim,
gratë cfilitur
vetëm me veten, heshtjen,
dhe mendimet e strukura.
Po ju gra
pse dreqin s’gjeni kohë për veten
të beheni të bukura?!
