VEÇ EDHE NJËHERË
Diçka e padukshme po më pëshpërit
Veç edhe njëherë
Të ngjitem shkallëve të fatit tim
Nëpër shtigje jete
Kërkoja rrezen e diellit
Që t`mi ngroh plagët e shpirtit
Nesër e kur është nesër
Që të nisem udhës së shpresës
Në emër të fatit tim
Veç edhe njëherë
Prapë dua që ta jetojë jetën
LULE LOTI
Nuk e di kujt t`ia fali lulen
E këputur në kopshtin e zemrës
Të ujitur me lot shiu
Të vetmen lule loti e mora
Që t`ia dhuroj nënës sime
E cila përnatë më vjen në ëndërr
Ajo përditë po vyshket në sytë e mi
Që ende lotojnë për te
Atë e ruaj si kujtim
Që s`pata kujt t`ia fali lule lotin
Me aromën e shpirtit tim.
