U bënë tre vjet pa ty kunati im Hysen ,
As dielli nuk ngroh më ,si dikurë kur ishe ti ,
Edhe pranvera i ka ngadalësuar hapat e saji,
Malli dhe dhimbja na kanë hedhur rrënjë në gji ,
Sepse u tha një trandafil , para kohe në maji !
Tavolina dhe karrigia e ngelur bosh në shkollë ,
Presin në heshtje akoma , sikur do kthehesh aty përsëri ,
Ajo tavolinë që shkruaje me penën e hollë ,
Aty , ku tani shikimet e zbehura të nxënësve shuhen si qiri !
Ishe mbulesa e ngrohtë në ditë dimri e të gjithëve ,
Psikolog familjarë i buzëqeshur , i pregaditur , dhe shumë i sjellshëm për ne ,
Mësimet dhe këshillat e tua të vyera ,
Hedhin dritë , dhe na tingëllojnë në vesh akoma , sikur na i the dje !
Gjithmonë do të kujtojmë me dhimbje dhe mallë ,
Edhe pse ti tani bën seminarë me engjujt dhe perenditë ,
Në zemrat tona dhe të nxënësve , jeton gjithmonë i gjallë ,
Duke mallkuar ditën , që vdekja papritur të zuri pritë !!
Pushofsh në paqe kunati im HYSEN ZELA !!