NJE ENDER E BUKUR
Poeti dhimbjes me penen e tij te arte.
Me mendjen e tij si drita e mengjesit.
Me shpirtin e tij, me ngrotesinë e diellit.
Pena e tij sjell dashurinë edhe nga universi.
Një ëndërr sot kam parë.
Një yll qe jeton ne Izmirin e larget.
Me dashurinë e shpirtit me perqafoj.
Erdha të të largoj merzitje, që të mundon.
O shpirti i mire më tha.
Kujt i ka ndodhur të qaj në ëndërr.
E keto lotë janë lote shpirti.
Keshtu eshte poeti edhe ne ëndërra.
Në majë të gishtërinjve, të vjen.
Ndërsa ne me dhimbje, mall e plage flemë.
Në dyshekun e ngrohte, një vend per ty bera.
Po ti u largove per ne rrugën e gjate.
Lot deshperimi me dolën nga shpirti, tek largohej ngadalë.
Duke me thenë, do te vij o e mira ime prapë.
Ajo u largua ngadalë, me hapa të vogla.
Unë me habi e dashuri e shikoja, tek ngjiste shkallët e qiellit.
Nuk u besoja syve…
Mua më kish ardhur poetja engjull.
U zgjova papritur…
Çdo gje m’u duk si e vërtetë.
Në freskinë e ketij mëngjesi.
Unë isha njeriu me i lumtur ne bote .
Te dashur miq kjo eshte ëndërr e vërtetë.qe Shepresa Zurnaci me erdh ne enderr
Barije Artan
