Po ikin dallandyshet
Dallandyshe e fundit nisi shtegtimin
Dhe në heshtje çerdh’e vogël mbeti
S’ka më cicërima të ndjellin mallëngjimin
Veç zhurmë makinash dhe dallgë deti
Na erdhi pak si shpejt sot kjo ndarje
Dhe rruga ka për të qenë e gjatë
Dhe do t’na mungojë ne në çdo frymëmarrje
Tërë ato çaste kënaqësije të pa matë
U zbrazën telat në shtyllat aty pranë
Dhe nuk ka më flirte të ri
Mes një heshtje të hidhur na lanë
Deri sa të kthehen tek ne përsëri
Vëndin e tyre tani e zenë
Trumcakët e vegjël që rrotull vinë
Mes cicërimash shumë kanë për të thënë
Se dhe dimri I bukur është si stinë
