Do iki dhe ky dimer
Do iki dhe ky dimër, pranvera po afron
Mimoza verdhoshe rrugët do ti ndezë
Shtegtarët kthehen dhe në ballkon
Do gjejnë sërish të tyren folezë
Do mbushen fushat me cicërima
Mbi mal dielli syrin do të nxjerrë
Në parvaz do të çukisë kanarina
Dhe zemra lumturi ka për të ndjerë
Dhe vala bregun do të përkëdhelë
Duke na ftuar e përmalluar
Iniciali ynë mbi shkëmb do të ngelë
Duke i falur qetësi shpirtit të trazuar
Mbrëmjeve në shëtitore do flasë vështrimi
Duke kërkuar një mike të vërtetë
Syri do përpëlitet nga miklimi
Duke ndjerë atë dashuri të vërtetë
“””””””””””””””””””””””””
