DREMITJE
Sonte dremit, shpirti trazuar,
Asnjë zë,heshtje, qetësi,
Paqe, ka kohë që ka kërkuar,
Mbuluar nga një tis trishti.
Mungon diçka që të bën të jetosh.
Një emocion, një sensacion,
Drithërimë shpirti, rrahje zemre,
Në çdo moshë njeriut i mungon,
Historit tona,copëza të arta jete.
Ndaj çdo kush nga ne i kërkon.
Ah, sina qënja kjo dashuria!
Pa këtë magji, koha ndalet,
Ngrihet zemra, nga
palumturia,
Lulja e shpirtit,nis e thahet.
Acar, si kjo natë, akullnajë
Trupi ndjen se ka të ftohtë,
Sytë e duart nga Zoti i ngre lartë,
Ai të do më shumë në këtë botë.
