NE DHE BO BOTA
Në dhe bota
Sukur jemi ndarë,
Mbyllur si në kuvli,
Dot gjë pa parë.
Gjë pa shikuar
Kujtojmë, dimë shumë,
Edhe kur punojmë,
Sikur jemi në gjumë.
Nuk zgjohemi dot,
Edhe kur jemi zgjuar,
Sikur s,na bëhet vonë,
Gjithë jemi të harruar.
KOHËS
Kohês lakmoji të paarritshmen,
Ta pastrojē veten nga mëritë,
Lakmin e urrejtjen t’i dëbojë,
Të mbesë rrethuar nga dashuritë.
Të ndalë etjet e pakuptimta,
Njerëzorja të bëhet kudo lidere,
Mendjes e shpirtit t’i japë shumë dritë
Dituria të ketë sa më shumë nderë!
TASHMË
Tashmë fluturojmë etjeve,
Me sytë e lodhur të mendjes,
Zemrës i themi duro,
Kështu e ka kjo botë.
Tashmë loti pikon në kullë,
E lashtêsia bëhet ardhmeri,
Derisa yjësit dynden pafundêsisë,
Jeta jote êshtë e kotë.
