Ja ku jam…
Ja ku jam, një qershoriani kalama
Më i gëzuari mes të gëzuarve
Me shallin e pionierit në qaf’
Më i padjallëzuari mes të djallëzuarve.
Ja ku jam, një qershoriani idealist
Më ëndërrimtari mes ëndërrimtarëve
Dua t’ju ngjaj të mëdhenjve një dit’
Unë engjëllori mes djajëve.
Ja ku jam, një qershoriani i sotëm
Më i zhgënjyeri mes të zhgënjyerve
I pafuqishëm ta fëmijoj botën
Si yjet e rinj mes yjeve.
Ja ku jam, një qershoriani i ardhshëm
Më shpresëtari mes pesimistëve
Botën e shikoj si fëmija përrallën
Ku e mira fiton gjithnjë mes të liqve.
@Edmond Shallvari
“””””””””””””””””
PA KUFIJ
Nuk e di më parë sa të kam dashur
Sa të dua, edhe sot nuk e di
Dashuria s’paska masë për ta matur
Etalonin nuk e njeh një dashuri.
Me sa duket të kam dashur pa kufij
Të kam dashur kapërcyer horizontesh
Edhe sot vazhdoj dashjen infinit
Kurse nesër, tejkaluar dhe të sotmes.
@Edmond Shallvari
“”””””””””””””””””””””””
AJO VESHJE
Mamaja dilte dimrit me një peliçe të zezë
Im atë me pallto të gjatë e republikë
Të proletarizuarit shkarkonin rrufetë
Si dikur kur e zhdukën borgjezinë.
“Dhi e lagur e bisht përpjetë”, thosh’ dikush
“Zengjinër të skaduar”, thosh’ një tjetër
Me thënien,”Brenda një mut, jashtë një kut”
E mbyllte komshia e mëhallës së vjetër.
Mamaja kishte shoqe një polake
Pinin kafe e cigare tek njëra-tjetra
Të proletarizuarat si kurbatkat me falle
Parashikonin për dy shoqet ditë të zeza.
Babai punonte fshehtas rrobaqepës
Asaj kohe kur tradhëtare ish’ e fshehta
Të proletarizuarit vigjëlonin prapa derës
Dhe thërrisnin si Arkimedi, “Eureka!”
I kujtoj ato kohë të pakohshme
Oh, ç’më vjen të ulërij edhe të qaj
Ajo veshje e mamasë s’kishte shoqe
Shok nuk kishte ajo veshje e babait.
@Edmond Shallvari
