DASHURIA NUK MPLAKET KURRË!
Çdo gjë që lind,do të mplaket një ditë.
Se kështu e krijoi përjetësisht, perëndia.
Çdokush,vjen një ditë e do ti mbyllë sytë.
Veç nuk mplaket asnjëherë dashuria!
Dashuria,është në sy,në shpirt,në zemër.
Dashuria ska moshë,mbetet përherë e re.
Të thërret çdo çast,çdokujt i flet në emër.
Dashuria është zjarr, dashuria është rrufe!
Asnjë çast pa dashuri,nuk doja të jetoja.
Të shuhesha si qiri,që bën dritë ngadalë.
Emrin tënd,në frymën e fundit,doja të thoja.
Sepse dashuria edhe ti,është e njëjta fjalë!
Je motivi i jetës,që çdo mëngjes më zgjon.
Je si rezja e diellit,që ëndrrat i mban ngrohtë.
Zemra e dashuruar dhe në tjetërën jetë,jeton.
Me ty dhe në Arktik,sdo të ndjej kurrë të ftohtë!
Kush e mban në ekuilibër Universin e pafund.
Dikush mund të thotë:”Poet,e mban Perëndia.”
Një ndjenjë hyjënore,gjithë këtë botë e tund .
Por nuk mplaket asnjëherë e bukura,”dashuria”!