Elham Pasha

Ngrica e dêborês ~ p o e z i ~

Ti e pêlqen ,sê tepêrmi dêborên,

Gati me telegramet e korierit.

Pêr ty,flamur e kam kthyer dorên,

Deri nê kristalet e mermerit.

Verbêrisê i kam veshur njê- mal,

Sa nuk e di ,ku pikon mjalti !?

Ndoshta dêshiron tê jem edhe kal’

Se ngrica rrêshqet dhe tek fati.

Rrêshqet dhe,tek gozhda pa patkua,

Pêr t’u bêr skiator nê humnera.

Fjolla e dêborês mê rrêmbeu-mua

Qê sygênjeshtra tê mbetet- dera.

Ngriu dhe ngrica,pêrmbi cati

E hêna vjedh yjet me buzêt e mia.

S’ mê mbeti asnjê rrugê,nê kufi,

Por zêmra ende rektinê tek dashuria.

Tê pêlqen tepêr sê tepêrmi- dêborên ,

Sa ngricên e saj ,e tregton pêr stilistikê.

Do tê rrebelohem mbi ortek,

po mê zvarrite metaforên

E kali do t’i kalojê lumenjt,me mua-vêsnik.

Vajzat e fshatit tim ~ l i r i k ë ~

Ku shkuat,Ju që u mësova a b c – në

e bënit fjango me kristale, mbi dëborë?

Gris duvakun e kujtimeve ,cdo të hënë

e syri rrëzohet nga njëra,në tjetrën dorë.

Ku shkuat,Ju që feksit argjendarinë

e metaforën m’a dërgonit reshter ,

pa ushtar!

Përball Jush,në eshkë avulloja rakinë

e lumi më bënte përplasje ,mbi zall.

Ku shkuat,ku shkuat se jeta është divizion

e një fjalë,e vetme përmbys dhe qytetin!

Mos i besoni të hënës se s’ka ekuacion,

prandaj vajzat e fshatit tim ,

grishnin e mbretin.

Ku shkuat,se kam edhe ca gërma?

Shifrat s’i kam në topografinë e majorit…

Atje,ku lindët,kurrë s’u vdes nëna

e babai mbetet statusi i medalianit.

ELHAM PASHA

Cezarët fshihen prapa gladiatorve

~p o e m th ~

Jam i ciflosur me pasqyra ,

që t’jem gladiator tek Spartaku

e me qerpikë fjalësh

t’i jap epokën,ballit të lirisë.

Elham Pasha

Ngrica e dêborês ~ p o e z i ~

Tê pêlqen tepêr sê tepêrmi- dêborên ,

Sa ngricên e saj ,e tregton pêr stilistikê.

Do tê rrebelohem mbi ortek,

po mê zvarrite metaforên

E kali do t’i kalojê lumenjt,me mua-vêsnik.

ELHAM PASHA

Cezarët fshihen prapa gladiatorve

~p o e m th ~

Jam i ciflosur me pasqyra ,

që t’jem gladiator tek Spartaku

e me qerpikë fjalësh

t’i jap epokën,ballit të lirisë.

Po,në ëndërr më shfaqet Teuta,

e zëmëruar tek cardaku,

pse duartrokita për Kleopartën,

përball buzve të lakuriqsisë.

***

Gladiatori,ka skllav- qiellin,

ndonse nuk e shikon,

ku,fjala sjell edhe prangat,

me këmbët mbi tokë.

Po,unë s’e puth dot qiellin

e syri nuk pikon,

sa dhe cingitë e hënës,

s’më duanë,më ,për shok.

***

Të bukurat e hënës ,kishin kuklla xhungle,

të vëzhgonin fanarin e fjetur t’Aleksandrit,

ku,skllevrit të kalonin vdekjen

nën urat prej lundre.

Po,Teuta s’ besonte në flakhijen

e shandanit…

***

Kleoparta më veshi lëkurën

e fallxhorit të xhindeve

që të shtrinja në gjum,

kopshtarët e famshëm të Babillonisë.

Perden e mbante hapur

që,të plurosja gladiatorët e miteve,

deri sa mbrita dhjetë herë ,

stërgjysh i rrugve të pusisë.

***

Edhe sot zgjasin veshin ,

nëse kam syrin si Spartaku,

e skllavopronarinë t’a përshkruai,

venusin e virgjërisë…

Teutën t’a helmoi

me puthjen e Kleopartës,

në ndonjë cep parku

e cezarët të fshihen nën rërë,

me piramidat e tradhtisë.

***

Edhe mua m’a do motivi

të jem si Spartaku e Marjusi,

e të udhheq miligonat

mbi thasët e piramidave.

Nëse vdes apo fitoj ,s’e dua të dashurën

në gryka pusi

e Semiramidën ,e mollve ,

ja këshilloj- potretin e sfidave.

ELHAM PASHA

LINI NJË PËRGJIGJE Anulo përgjigjjen

SHKRIMET E FUNDIT