E.P. 6.8.2020
VETETIMES I RREMBEVA SHPEJTESINE
U futa dhe me nuk dola , ne melodine e jetes
Ne Ditet mbushur me te paprituart e DITES
Djersa rreshket si akllas i bardhe ne BALL, bushe c’do gjurme
E loti fle i stermunduar nen QERPIK ,duke shpalosur fletet e kalendarit
Vetetimes i rrembeva shpejtesine
Dhe zjarrin e mbajne te ndezur ne shpirte
Qe te Ngrohe gjithe njerezine ,si rreze dielli ne oborre ,e ne parvaze ,u buzeqesh
Me heshtijen e zemres pa Fjale
Rrugeve pa fundme u rrembeva mesimet ,me te mira
Vuajtjet i lashe te shplodheshin tutje ne nje breg
E koha ti perkedhele neper vite
Te kthyera ne lule, e ,ne peme te larta ,me llastare e dge