ËNDRRËS DËSHIRËN IA TREGOVA
Shumë ëndërrova yjet e shpresës
Yjet heshtur më dëgjonin
Hëna me nurin e saj ma mbulonte
Çarçafin e shpresave
Sillesha mes ëndrrës e realitetit
Gërshetuar ëndrrat
Më belbëzonin në amulli
Udhëkryq në jetë shpresat më bënë
Ngarenda në honin e imagjinatës
Aty ndjehesha e lumtur
Me ëndrrën flisja çdo natë
Syçkat ajo m’i ledhatonte
Bashkë ecnim nëpër shkëndijat e kohës
Vetëm me ëndrrën shihja lumturi njerëzore
Mirësi e begati, hyjni e padjallëzi.
Mos më lër ëndërr të përpëlitem me realitetin
Në gjirin tënd më merr
Mbase nesër ti do të jesh realiteti im
Deri atëherë më mbaj në përqafim
Sekretet e mia vetëm ti i di.
Erona Mehmeti – Mitrovicë
