Vitet ikin, unë veç m‘a shumë mall,
Sa herë lexoje, të lakmoja,
Sa e sa herë pyes, pse nuk je më vall,
Dhe diçka tjetër, nga ty tê mësoja,
Ikë një vit, vjen një tjetër,
Veç m‘a shumë, kujtimet rêndohën,
Pse vall s‘kthehet, m‘a koha e vjetër,
Me mall t‘kujtoj, ndjënjat trazohën,
Dikur shkollë, ishte oda,
Fjalë të ëmbëla, nga ty buronin,
Njeri i lexueshem, dije se ç‘bënte bota,
Fjalet tuaja, shumë zemra sheronin,
Ikjen tënde, se duroj dot,
Vëndin tënd, kush se zëvëndesoi,
Sot k‘të foto, shikoj me lot,
Yt bir jam, kurr s‘të harroj,
I pa harrueshem do mbetesh në zemrën time baba..
-Ferat. Z. Strumcaku-