URATËN U JEP NJË KOMB !!!
-25 TETOVARËVE TË SHKRUMBUAR NGA FLAKËT-
Dhe unë në Fier rënkimet ndjeva,
Dhimbje shpirti ndjeva sot,
Oh si u banë shkrumb në ato sketerra,
Tetova , o zemër Komb!!
Ne të gjithë sot kemi gjamë,
Gjamë, llahtar, si në legjenda,
Çka ke rrufeja që ra mbramë ,
Pas la dekë,
Pas la dhimbë,
Pas la andrra edhe shpresa!!
Në ato flakë, ato vrastare,
Mbenë flakerimë njëzetë e pesë engjuj,
Çka me i thanë zemres një nane,
Kur lyp në prush vajzën e dekun?!!
Çka me i thënë sot Tetovës tonë,
Kesaj princore arberore,
Për këto vdekje, kryet shëndosh,
Gezofsh lindje, kurrë kso mortje!!
Pse o zot ky ke n’ kete mbramje,
A e pe,
Tragjedine pse s’e ndale!?
Sot shqiponja në flamur,
Kokën ulë, loton në zi,
Sot gjithë arbërit ulur në gjunj,
Moj Tetove
Kudo botës jemi me Ty!
O ju nëna, baballarë,
O ju trima tetovarë,
Zoti u thëntë forcë e frymë,
Me kalue këtë gjamë, këtë dhimbë,
Oh kete varre!!
O dektarë, ju të pa faj,
Ju të pamundur, ju doktorë,
Sot u kendojmë ju bash si heronj,
Uratën ua jep një Komb!!
