Gjelina Maçi Keçi

KOHA FLUTURON !!

Duket sikur vimë n’ket jetë duar bosh

A nuk është jeta dhurata më e bukur?

Ruaje si sytë e ballit që ta gëzosh

Mbushe vetëm me vlerën e duhur.

“””

Jeto dhe asgjë mos e lër për më vonë

Ikin vitet sa hap e mbyll sytë

Nuk jetojmë në këtë botë gjithmonë

Vjen një kohë që ke me lypë.

“””

Nuk t’kushton asgjë të falësh miresi

Është i vetmi ilaç në këtë jetë

Gëzon zemra e ndihesh mirë ti

E vetmja pasuri është që të mbetë.

“”””””””””””””””””

DUKË MAÇI DËSHMORË I ATDHEUT ! LAVDI !

Vjen kujtimi I heronjve

Për kujtim të Dëshmorit Pavarësisë Dukë Maçi dhe Gjok Dedkolaj që

drejtuan forcat kryengritese shqiptare të Kakarriqit deri në kufi me Shkodrën kundër turqve në vitin 1912.

Gëzon mal i Kakariqit

Për një djep ku rriten djema

Ai Dukë Maçi, bir i trimit

Është pishtar që ndriton breza.

“””

N’sofër t’odës kur flet Duka

Fjalë e tij ndritoka troje

Dhe pa bukë mund të jetë kulla

Pa lirinë jo, nuk jetohet.

“””

Porsi djajtë te pabesia

Hynë n’kishë kur bjen kumona

ju vërsulën turqit porsi bisha

Ktij Dukë Maçi e Gjok Dedkola.

“””

I tanë fshati ban piskamë

Ku festohej n’ lutje Shën gjoni

Ishin djemtë shqipëtarë

Që lirinë e kërkonin.

“””

E pas burgu u vranë 13 burra

Fjalë e fundit “Rrnoftë Shqipnia!”

Valë gjaku po sillka Buna

Po më e shtrenjtë asht liria.

“””

Jeta libër Kakariqi

Flet me dhimbje, o Dukë Maçi

Le të flasin vetëtimat

Për atë shpirt të gjallë shqiptari.

“””

Besëpaprerë i pragut, tokës

Jetëpreri, këngë lirie

Karafilat e tanë Shkodrës

Për të çelkan me plot hire.

“””

Ai plumb që mori gjoksi

Sokëllin ende në kohë.

Për lirinë që e do trolli

Mbeti ylli që ndriçon.

“””

Jam Duke Maçi, i fortë si shkambi

Pesëqind vjet turk je n’troje tona

Ninullë shqipe n’djep knon nana

Jam sulltan vetë në kto zona.

“””

E çoj Drinin e baj det

Bashkë me vllaznit zadrimorë

Jam Iliri n’troje të vet

Gjuhën tonë flasim dhe n’vorre.

“””

Shteg i malit u kuqua

Pabesia sillte vdekje

Pë rmbi varrin e bleruar

Jo, nuk duam të ketë heshtje.

“””

Prangat-o që lidhën duar

Të dhanë eho dhe ofshamë

Hej Dukë Maçi gjokszjarrmuar

Mbete gjallë si flakadan.

“””

Në një rrugë ku gdhendet emri

Hapngadalë shkoj e heshtur

Një kujtesë në pllakë mermeri

Është fener që rri i ndezur..

-Gjelima Maçi Keçi-

“””””””””””””””””””””””

PA TY ZANË S’M’DUHET GJA BJESHKA.

Atëherë n’bjeshkë po veroja

Gjithkund lëshova sytë e mi

Mblodha drethat n’prehën t’i lshoja

Marak u bana shumë në ty.

Natën hana nuk po m’shndrit

Dielli ngroh e shkrin borën

Më more zemër edhe shpirt

S’po m’zen vëndi pa t’lyp dorën.

Zbrita shpejt atje në qytet.

Porsi zana ne det tuj u freskue

Kush t’pa ty, u ba me dekë

Lum e mjeri unë me ty dashurue .

Bardhë si bora e kuq si shega.

Vajzë ilire, mrekulli

Pa ty zanë nuk m’duhet gja bjeshka

Ma fal qafën ta mbush me flori.

Trim m’thonë e kurrë s’u frigova

Edhe luftës i bana pritë

Për mbas teje krejt marova

Bashkë të gjithë i zgjidhëm zinxhirë.

Vajzë Kosove a vajzë Shqipnie

N’ma japësh belin, ta jap besën

Janarin diell e korrikun hije

N ‘Zot betohem bashkë do vdesim.

Gjelina Maçi Keçi

KOHA FLUTURON !!

Gjelina Maçi Keçi

“”””””””””””””””””

Vjen kujtimi I heronjve

Për kujtim të Dëshmorit Pavarësisë Dukë Maçi dhe Gjok Dedkolaj që

drejtuan forcat kryengritese shqiptare të Kakarriqit deri në kufi me Shkodrën kundër turqve në vitin 1912.

-Gjelima Maçi Keçi-

“””””””””””””””””””””””

Gjelina Maçi Keçi

(E botuar)

LINI NJË PËRGJIGJE Anulo përgjigjjen

SHKRIMET E FUNDIT