LETËR GJASHTË MOTRAVE TË MIA
Shqipes,Malzezës , Dardanes ,Ilirides,Çames, Preshevakës
( y l y r y c u m s c r y p t u m )
Po ju shkruaj letër motrat e mia
pas shtatqind viteve që nuk jemi parë
dëshiroj të jeni shëndosh e mirë
dhashtë zoti të mos të ju ketë faruar mortaja
të ju ketë mbijetuar fis e farë !
Dhashtë zoti e varret t ‘mos të na janë rrafshuar
Tani po ju them se unë jam shëndosh e mirë
edhe pse jam plakur ashtu sikurse ju,
sytë akoma nuk më kanë lënë, e mirë po shiqoj
në gjylpërë po e fus akoma djallin të depërtoj !
Këmbët po më mbajnë vertikal
e as të më dridhen akoma s’kan filluar !
Eeeeeeh gjyshin pastë ndjesë , shpesh po e kujtoi
dhe kurrë nuk e kam harruar
a ju kujtohet gjyshi motërmirat e mia kurë thoshte
kolli duke e munduar, e gati duke e mbytë
se asgjë në jetë nuk ka rëndësi ma shumë
se sa kur i keni të hapur sytë !
Motra të mia ne lindëm nga po e njejta nënë
në të njejtën sisë qumësht kemi pirë
të gjith me sy të mbyllur , e me britmë tuj qajtë
unë sytë i kam hapur , dhe lotëtë i kam fshirë
e ju motëverbërat e mija , që dritë nuk patë asnjëherë !
Ah ! Të dashurat e mija , e si do të më njifni
po u erdha ndojherë në derë !
apo ndoshta zërin akoma sma keni harruar
edhe pse shtatëqind vjetë nuk jemi parë e dëgjuar !
Me këtë letër tani që po ju dergoj, në këtë milenjum të ri
në formën e sotme kompjuterike,
porosinë e gjyshit po ua kujtojë
se tani nga malli dhe mua si gjyshin
kolli po do me më mbytë
po ju lus ti thoni nipave tuaj,
vetëm të hapur ti mbajnë sytë!
Të gzojnë jetën, të knaqën duke qeshë e kënduar
e më mirë të vdesin sot , e për jetë pët tu kujtuar
Se sa të vdesin pasnesër, e përjetë për tu harruar
Mbeqi shëndosh motrat e mija , ju don me shpirtë vallau i juaj Gjini
GJ. M. 04.06. NATA E BARTHOLOMEUT 2019..o3. 49pm