Mëkatova çë kurë u linda,
Kurë isha fëmij isha ëngjëll.
Por Djajët më izoluen në ferr,
Sikur të isha un,një kriminel.
Po kurë u rrita më mungonte liria,
Se djajët e kishin lirinë për vehte.
Më mbushën barkun me urrejtje,
Liria ishte e ndaluar për disa të mjerë.
Çë nuk kishin bërë as gjë të vuanin,
Por kështu e deshti Djalli i kuq mavin.
Desha pak hapsirë sa një franxhi,
Ku mundë të shifja edhe un diellin.
Diellin çë i ngrohë të gjithë pa dallim,
Njeriu duhet të jetë i lirë kjo është e drejta.
Të shkollohet sipas aftësive pa dallim,
Të barabartë midisë të barabartve .
Jetojmë kohë të trubullta të errta,
Ku paraja bënë kërdinë,nxinë jeta.
Duhet të ndryshojmë me të vërteta,
Shqiperia të shkojë në genet e veta.
Nga:Gjon Bushgjokaj.
Lezhe me daten 05.08.2019