Nga pista e zemrës ngrihen avionë dashurie
E hidroplanë malli ngrihen nga deti i lotëve
Fluturojnë larg në hapësirën qiellore dëshirat
Me shpresën e takimit, aeroporteve të botës.
Si udhëtarë të padurueshëm rrebelohen mendimet
S’duan t’ia dinë për pasaportë, kontrolle doganore.
Fjalët me padurim në radhë kërkojnë artikulimet
Nxitojnë vështrimet, si shkrimet në protokolle.
Ai që është djegur nga malli, e di ç’ështe largësia
Vetëm ai njeh mirë gjuhën e dhimbjes, që uturon,
Prej mallit e dhimbjes njeriut i dha shtysë perëndia
Të ndërtojë mjete lundrimi dhe të shpikë avionë.
Ndaj ngrihen avionët nga pista e zemrës
E hidroplanë malli ngrihen nga deti i lotëve
Njeriu dallohet nga gjallesat e tjera prej shpresës
së takimit me të afërmit, qoftë dhe në fund të botës…