JAM NË ËNDRRAT E QYTETIT TIM.
KORCA IME
Sapo dielli cel syrin dhe rrezet ngrohin shpinën e tij të plakur,
Të gjitha lulet në ballkone fillojnë të fërfëllojnë petale,
Pleq kafeneve hapin kanë ndalur,
rrufisin ngadalë kafen e ditës të zhytur në ëndrrat finale.
Jam në të gjitha rrugicat me vargje ngrohtësie dhe unë poetja,
Pranë emrit të tij gjithëmonë qëndron dhe emri im,
Shpejtoj të njom me vesën e mëngjezit buzët tharë nga etja ,
Se dua të mbetem gjithëmonë në ëndrrat e qytetit tim.
Jam si një vegim dhe dua të cel mëngjeseve pa zhurmë,
Sytë i mbaj nga lindja dhe trupin kthyer në perëndim,
Se në të gjitha tallovinë e këtij qyteti dua të lë gjurmë,
që të ndjej në thellësinë e shpirtit aromën e atdheut tim.
Rend me ëndërrime cdo ditë dhe dalldisem pa reshtur,
herë bëhem kënge ritmike dhe herë zog në flutyrim,
Në këtë qytet unë kam shpirtin tim përherë të shpleksur,
Aty jam flutur krahëshkruar dhe ëndrër në cdo ëndërrim
k @ d d
