Kumrie Avdyl Shala esht nji krijuese e veçant per vete nga menyra e te shkruarit,ajo nuk i largohet realitetit te kohes,jeton me dhimbjen e te renve ne lufte,jeton me hallet e perditsheme,eshte reale dhe kjo e bene onteresante poezin e saj.Kumeria bisedon me vargun dhe keshtu vargu i lir i poezis komunikon lirshem me shpirtin e lexuesit.
Urimet ma te sinqerta poete, modele do te quaja per nga vertetesia e realitetit te shkruarit me pasion dhe vertetesi. Gjin Musa(gazetar-Akademik)
PO FRYN KJO ERË E EPSHEVE.
Po fryn kjo erë e epsheve, s’matet me tonë,
Në tokë dhe në qiell flakë e zjarrtë gufon,
Trupi virgjëror i mbretëreshës nga epshet dridhet,
Dhe Ufot erën ndjejnë, qielli me tokën po lidhet,
Emocione beqarie me soj bishash në mal të thatë,
Burrat shëmbëllejnë femrat, femrat shëmbëllejnë gratë,
Atje në lartësi, shqiponjat ndjekin njëra-tjetrën,
Si në pasqyrë liqeni pulëbardhat imitojnë,
Sqep më sqep dashuri në re këndojnë,
Valle në qiell, po aq valle në ujë,
Është kohë kur epshet po bëjnë bujë,
Epshe djaloshare këtu, tutje epshe vajzërore,
Në buzë ndizet ai zjarri i bjeshkës prore,
Nën pisha fshehurazi pëllumbat çiftëzohen nga dashuritë,
Në ara korrtaret fërfëritin lart shamitë,
Ku jeni, o çuna, u del zëri si nga boritë,
Era e epsheve fryn pyllin, ua merr me vete stolitë,
Tiktaket e kohës vazhdojnë me rrahjet e zemrës,
Koha e Ufove do të quhet kohë e femrës,
Me pjatat fluturuese do të notojë dashuria,
Era e epsheve do të pushojë, do të vazhdojë stuhia.
“”””””””””””””””””””””””””””””””””
KÂNGË E VALLE ME SHARKIJA TË NA RROJË SHQIPTARIJA
Pse po i mbani odat hapun,
Kur burrat kanë ikë, kanë metë gratë,
Ma s’ka xhamadan, as shpatë.
E kângë kreshnike me çifteli pse knoni,
Burrat kanë ikë,
Në oda s’ka frangji, as oxhak me flakë.
Gjithmonë me ândrra do të jetoni.
Ngrihuni n’kâmë, banu burra!
Mos fleni në gjumë me ninulla!
N’tel t’sharkisë mos lshoni piskamë,
Se mërzitët gjithë k’to anë.
Burrat kreshnikë kanë dekë,
Ju mâshkujt po luftoni për karrikë e për pushtet!
Për Shqipni t’Madhe mos knoni!
Mos krrokatni! Mos vajton!
Mos na futni në siklet!
Se pa burra vatani ka metë.
Odat po mbahen për kapereqo!
Eh, odat e shkreta i hangër mortja!
Hej, vikat njâni:
Jemi burra, trima asgana,
Për sharki na ka lindë nâna,
E toka tona t’etërve tanë,
Po naj marrin pllambë për pllambë!
Ne sharkinë nuk po e ndalim,
Nihet kânga n’maje t’malit,
N’bjeshkë t’Rugovês e të Gjerovicës,
N’Shalë t’Bajgorës, t’Mitrovicës,
K’tu âsht trolli i Azem e Shotë Galicës.
K’shtu t’partë s’na patën msu,
Me fal toka pa luftu.
