“”””””””””””””””””””””””””””
E fundit natë…!
-Në vënd të Lamtumirës-
E fundit natë po kalon,
Vit i vjetër po të lëmë pas,
Stë zemrohem për çfarë s’më dhe dot,
Aq ishte i shkruar i imi Fat!
Mjafton koha që bashkë ishim,
Në të njëjtat udhë e stinë,
Nuk ke faj ti pse pak na deshën,
Dhe kur pafund ua falëm dashurinë!
Natë e fundëme po shkonë ngadalë,
Po shuhen dhe yjet në hapsirë…
Oh, nesër do të jetë një Vit tjetër,
Ndërsa ti, një i dhëmbshur kujtim.
Lamtumirë Vit i vjetër, lamtumirë,
Ëndrrat dhe dhëmbjet me vehte po i marr,
Udha ime vazhdon e paepur,
Si poet rebel serish udhëve do të dal…!
Do ti dua dhe nëse smë duan,
Me gjithë shpirt do ti dashuroj,
Të vërtetën, dhe kur ajo zbehet…
Do ta puth e le të më tradhëtojë!
Do ti falem me mall Elegjie…
Edhe kur nuk qëndron me heroizëm,
Nuk ka gjë, le të mos besojë sot,
Ndoshta nesër mallet do të ngjizen!
Oh, lamtumirë vit i vjetër,
Skam çtë them për fatin e xhindosur,
Unë prap do ti këndoj të Drejtës dhe Lirisë
Me dashurinë time të marrosur…!