Mos e lini djepin shkretë
Hej ju motra dhe vëllezër shqiptarë,
Pash njat qiell e këtë tokë ,
Pash njat nanë e at Zot mbi kry,
Mos e përbuzi këtë djep që u riti.!
Mos e lini djepin shkretë,
Se nënë lokja ju mallkonë,
Mos e lini pa pasardhës,
Se kur hallall s’va banë shqipja nanë.!
Mos shqiparë o.bijtë e shqipes,
Mos ja ndalni këngën nënës,
Mos ja shtoni plagët mbi trup,
Se mjaftë luftojë ,e su përkul.
Mosni shqipe pash njat Zot,
Mos e lini vatanin t’shkretë,
Por mbushi votrat plotë me djepa,
Me petrita e thëllënza.
Kthejani nënës këngën prap,
Ti buzqeshe fytyra e saj,
S’ka për të gëzim ma t’madh,
Kur prehëri i saj i mbushet plot me shipe!
} Lumturije S Drenica]
“””””””””””””””
Zanë e bjeshkës mos u venit
Iku pranvera e mërzitur,
Ja la vëndin të dashurës verë,
Me gjelbërim në çdo anë,,
E plotë me lule mbushur livadhe.
La dhe zanën kokë varë,
Nën shpat kodrinës,mes livadhit,
Zemër plasur e shpirt vrarë,
Me lule verdhën tu qa hallet.
Ju moj lule a po më tregoni,
Përse kënga nuk ka zë,
Përse buzqeshja në buzë na mbeti,
E bilbilat të vetëm na lanë..?
Ikin ditët ,muajt dhe vitet,
Stinët reshtinë pa u ndal,
Malli e dhimbja vijnë e shtohen,
Për këto plagë si su gjet ilaç.
Zanë e bjeshkës mos u venit,
Ngrije kokën e qohu në këmbë,
Ndale lotin e mos i thaj lulet,
Ndale vajin e nisja këngës.
Zanin tanë ta ndigjojnë bilbilat,
E vijnë e këndojnë bashkë me ty,
Ndër këto kodra e livadhe,
Nga perëndia të bekuar!
[ Lumturije S Drenica]
