MUNDOHU TË KUPTOSH MOSHËN TIME
Ndryshuan rolet tani, ti, kujdesesh për mua
bëhem pis kur ha hemorragjisë s’po vishem
bëj durim për ty o vajzë babai im m’u kujtua
jetoj i vetmuar, por vazhdoj prapë qët rritem
ndodh kur flas me ty përsëris të njëjtat gjëra
mos më ndërprit, dëgjo, ç’të thotë poet plaku
merre këshillën time përrallë, del nga zemra
deri sa mua t’më zerë gjumi jo ty për sëlargu
mjafton o bijë, s’më bëre kurrë të turpërohem
sa mirë që mi kujton duart e mia plot me kallo
kam vrapuar tek ty pas çdo të qare t’rrëzohem
tani ti m’pyet për shëndetin babi m’shumë t’do
jetoj fëminin e dytë, injorancë teknologji të reja
s’mësova të hekuros këmishat m’hapin telashe
bie si fëmi s’më mbajnë këllqet e gjatë xhadeja
justifikohem me veten si ty, kur s’doje t’laheshe
kurrë s’do të doja të vdisja, pa të parë në ekran
do ta kuptosh se çfarë tërmeti më shtyn ta them
mundohu të kuptosh moshën time, të kam xhan
babka jot, bën sikur jeton mbijetesës si xhenem
ti ishe nga ato gabimet e mia më t’mrekullushme
gjithmonë kam dashur më të mirën për ty në jetë
të dhashë krahët, tregova rrugën e kushtueshme
më mjafton prania jote me ilaçe un s’jam më vetë
mos më ndihmo të eci, më ndihmo t’shoh përsëri
fshiji lotët e mi t’mallit, me lumturin’ tënde o vajzë
si libër familjar, dua t’mbyll ditët e mia me dashuri
më fal që të kam sharë, mos harro se ç’të thashë