Zoti vonon, por kurrë s’harron.
ME DJERSË BALLI…
S’JE KURRË INFEKTUAR!
Flasin gazetarët, në lajme,
Raste të reja, me “koronë”
Koronë në shpirt s’e thanë,
Mal u bënë varre, pa kurorë.
Pse televizorin s’e hap dot
“Kovid” në çdo sekondë del,
Pena loton, dhëmb kjo kokë,
Pafajshmëri varë, në çengel.
Jo s’më mbush, mëndjen kurrë
Plot doktorë thonë të vërtetën,
Vdesin se kanë, tjera sëmundje,
Shifrat “koronë”, u vënë emrin.
Spitalet bllokuar, me pacjentë
Të cilët s’kanë të gjithë “koronë,”
Ligësia po zë botën, me biznes,
Të pasurit më shumë pasurojnë.
Pse njerëzia u bë skllav, nuk e di
Të zgjohet nga gjumi ,që i ka zënë,
Vdekjen e di, veç një Zot e Perëndi,
Me Zotin askush, s’mundet ta vërë.
Rrimë si të dënuar, të pafajshëm
Agimin e mëngjesit, me Diell dua,
Lodhet njeriu jetës së pakapshme,
Me djersë balli, kurrë s’je infektuar.
Bukurie Binjaku
. 17. 9. 2020. GREQI.
“”””””””””””””””””””””
NJË PIKË LOT I NËNËS…
SA GLOBI PESHON!
Uaa pashë një nënë, në televizor
E shtrirë ku mizat, vinin përqark,
Gazetarja mikrofon, pranë i çon,
E gjora i thotë: “S”më japin të ha.”
Në azil nënë gjora e katandisur
Ajo tregon, se i thonë të vdesë,
“Nuk vdes dot” s’vjen e kurdisur,
S’dua të rroj, s’mundem të vdes.
Mu duk sikur ra qielli, mbi kokë
Si mundet t’i thuhet tjetrit: “vdis,”
Pa dashuri e mirësi u bë kjo botë,
Rrugë e verbuar, plot helm-ligësi.
Pikëlluar në zemër, lotët breshëri
Si të ish nëna ime, më erdhi keq,
S’e di a ka lindur, kjo nënë fëmijë,
Sidoqoftë s’meriton kështu të jetë.
Një Zot lart besoj, fort i zemëruar
Vallë përqafuam, mëkat madhor,
Të shtrihen nënat, të gjalla vajtuar,
Një pikë lot i nënës, sa globi peshon.
Bukurie Binjaku
. 16. 9. 2020. GREQI.