Unë dhe valët e detit
Unë dhe valët e detit,
dy heshtje përballë,
unë i tregoj dhimbjet,
ato m’i kthejnë ngadalë.
I tregoj detit për ëndrrat,
për netët që s’kanë gjumë,
valët më prekin shpirtin,
Mos u dorëzo kurrë.”sikur më thon
Dhe kur perëndon dielli,
mbi ujë mbetet një dritë,
unë mbetem me valët,
duke kërkuar veten në qetësi.
Se deti nuk pyet kurrë
sa dhimbje mban një njeri,
ai vetëm i merr me vete
dhe i tret në pafundësi.
23.08.2026
“”””””
Në pika të shiut
Në pika shiu fsheha lotin,
që të mos ma shihte bota,
se ka dhimbje që s’kanë zë,
veç në shpirt lënë erëra të forta
Pika-pika bie nata,
mbi kujtime që na vrasin,
disa njerëz ikin larg,
por plagët e tyre më nuk flasin
Në çdo shi kërkoj një fjalë,
që ma ngroh shpirtin e vrarë,
edhe qielli kur loton,dhimbjet
S’kemi për t’ja parë
E kur shiu të pushojë,
unë prapë do të jem aty,
me një zemër plot plagë,
e me lot në sy
Marigona Zekaj
