Skenë e shpifur
Një blegtor njëherë
Pronar i dhisë së lidhur në një gardh
Thirrte blerësit me zërin e tij të çjerrë..
Blegërima e nënës dhi
E lartë ku s’ka më përzihej me të.
Rreth saj bridhte keci i vogël laraman
Herë e përqafonte në llojin e tij e herë pinte qumësht…
Deri diku ia zbuste dramën e ndjerë të nënës dhi.
Blegtori shpirtkazëm në pazarin e shpejtë
Kecin flijoi nē sytë e nënēs dhi.
Blegërima e saj shpoi qiellin duke lëvizur rreth gardhit e litarit deri sa ra në gjunjë…
Si kalimtare e rastit mbeta në skenën e shëmtuar të njeriut…
Nga pikëllimi thirra:
O njeri!!!
Sa kohë t’u desh
Të krijosh skenën e shpifur me pushtetin tënd djallëzor?!
ZN 31.10.2025
>>>>>>>>>>>>>>
“Flamuri kombtar nuk ka ç’ka ban nder ne,
“Flamuri kombtar nuk ka ç’ka ban nder ne,
Po kje se dashtni nuk kem’ për Atdhe!
E, drue dashtni për Atdhe nuk ka shqiptari;
Me gjasë, s’çan krye shqiptari për komb t’vet,
As për at gjuhë të ambël qi i la i Pari,
As pse Shqipnia n’vedi u ba sot shtet;
Pse e shoh se veç atje ku xhixhllon ari
Pa frymë e tue dihatë vrap ai nget,
Si Krishtin shiti Juda Iskarjot,
Drue Adheu ndër ne po shitet për një zallotë…”
At Gjergj Fishta, 28 Nanduer 1913
Po kje se dashtni nuk kem’ për Atdhe!
E, drue dashtni për Atdhe nuk ka shqiptari;
Me gjasë, s’çan krye shqiptari për komb t’vet,
As për at gjuhë të ambël qi i la i Pari,
As pse Shqipnia n’vedi u ba sot shtet;
Pse e shoh se veç atje ku xhixhllon ari
Pa frymë e tue dihatë vrap ai nget,
Si Krishtin shiti Juda Iskarjot,
Drue Adheu ndër ne po shitet për një zallotë…”
At Gjergj Fishta, 28 Nanduer 1913
