Ti zvaritesh me kthetrat e tua
mbi trupin tim
dhe je i bindur te magjia
që prek
e përshtjelln lekurën time,
dhe në gjith trupin tënd
e vesh
Magji janë gjinjtë mbështetur
fortë mbi gjoksin tënd
janë te nxete si llavë
dhe si Vullkan e shpërthejnë
shpirtit tënd..
Magji janë buzët
puthjet i rudhin i fshehin
si shof më në asnji vënd
ato u shkrinë dhe brënda buzve të tua gjetën vënd…
Ti zvaritesh brenda meje futesh dhe trupat tanë
u bënë një
mes epsheve që pushtuan
shpirtrat tona
në netët e erta që s’bëjnë zë..
Zvaritesh ti dhe unë drejt frymve
që mbahen dhe nuk bëjnë zhurmë,
jemi shpirtra binjak kërkojnë kënaqësi pafund..
Në fundin e ërrët dashurisë
që duket sikur s’do ketë
kurrë fundë…
Por të nesermen ti s’je më
në këtë botë magjia
e momentit ty të çmend,
Ikën nga krahet e mi
dhe me kthetrat e tua
kapesh në tjeter vënd….
Përse të lëshon magjia
dhe nuk di më kush
jam unë???
Zvaritesh si majmun,
Dhe ç’do dashuri ti e humb..
nga (Meri Mezini)