QETËSI E VJEDHUR
Më pëlqen qyteti ku banoj
Ca drita të vakta kam përbri
Nata zë dhe gjurmon
Hënën që del mbi selvi.
Enden rrugicave ca kitara
Këndojnë,me dhimbje në gji
E mufatur është dhe koha
Nuk di për kë mban zi?
Të ftohta duken shtëpitë
Ca hapa të mplakur gulçojnë
Të dehura, mbetën netët
Sytë veç lotojnë
Kjo dritë e zbehtë si llambë vajguri
Në netë dimri, shpirt po jep
Fjollat tymi të cigares
Përshëndesin serbes
Koha na vodhi qetësinë
Ajrin e pastër gjithashtu
Njerzit, shpërndau nëpër botë
Buzëqeshjen ju ngriu në buzë
6 Janar 2022
“”””””””””””””
TRYEZË E FTOHTË
Po i vjen fundi ditës
Presim ndrim vitesh
Vetmisë, i bëjmë gëzuar
Një sërë gotash belbëzojnë
Asnjë s’përgjigjet tryezës shtruar .
Qirinjtë shumgyrësha flakërojnë
Shandanit qëndrojnë sebes
Përball meje përmbys një gotë
Çuditërisht,zemruar krejt e zbehtë.
E pyes ku e ka hallë ?
Vallë ku kam gabuar ?
Të gjithë ikën u shpërndanë
Veç me mesazhe bëjnë gëzuar
Eh, nuk është i njëjti urim
Ngrohtësia,s’është si më parë
Nga larg vjen një përqafim
Mungojnë prezenca,si kemi përballë!
Shuajmë mallin me kujtime
Dashurinë mbështjellim në gji
Me zemër ju japim mijra urime
Ja i plotësoftë ky vit i ri !
