Shembelltyre e kelysheve te luaneve germat E. e ngjsasonin ne kaltersise se njeri -tjetrit .
Dikush me bente te qeshja , dikush te qaj ,e me pas pajqja ngazellonte dhe vete gjithesine. Mbulonte dhene alegria , me ta.
Sot rrezet e para te mengjezit me perkedhelnin thinjat e fshehura nen color te grinjte kumuri.
Si nje murg ,mblledhur nen mantel te zi strukur ne nje rreze te qoshes se murit ,flisja pa ze me germat e vendosura mbi tavolinine, dhe muret kane veshe e nuk doja te beheshin bashkebisedues ne bisedat tona.
Fillova te ndjek syte e germes Xh.
Depertova ne syte e saje ,e me dukeshin si vullkan qe ziente ,e lotet te trasformuar ne nje llave te kuqe ,aq sa mendja i shkrumezohej .
Kafeja ishte e rralle sot nen shoqerine e vargut E .E .XH.
Te skalitura aq mjeshterish nga Zoti krijues ,si produkt i persosmerise se qenies njerezore .
Madje kishin dhe krahe engjesh qe fluturonin perhere nga mundesia qe Nena ju kishin krijuar .
Ndrsa germa Xh. ishte ndryshe kete dite..ja kishin prere pa dashje krahet e brishte..ah sa mu dhimbs..aq sa nje nate me pare nuk munda te mbyll nje sy te shkrete ne gjume .
E cte beja..mora nje qeri e shenjetores M. ja ndeza ..ju luta fort perendise.
Kam parimet e mia..i bej per shprtin tim keto rituale.
Oh Zot !
Aty Xh. mu shfaq si nje perendeshe e vogel !
E ne brendesi te mendjes nje frase me shkruhej; ju jeni nje aset shpirterore o germe Xh. ju vuani per te..te cilin Nena e kish skalitur ne mendje e fizik te hatashem , por edhe Engjet fluturojne e kthehen perseri , duan hapsirat e tyre .Ne te vertete ekzagjerojne , sepse , edhe pse nuk isha pjese e kesaj gjithesie hyjnore te germave ,une thjesht duke i pare e degjuar me dhimbte shpirti.
Perfundimisht ne flaken e qeriut u luta per të qene è bekuar duke u mbështetur vetem në vullnetin e Zotit .Une murgu ne mantel ,perfytyroja dimensiont e trishtit te vajzes në krah , Xh.. e perseri belbezova thashë:
“Ju jeni një aset i madh shpirtëror, ju jeni përlavduar nga Zoti tashmë në jetë”
Kjo jete qe gjithmone me dukej si nje pelegrinazh i pa’fund ,dhe jo shume e drejte .
Natyrish shpirti im eshte endacat Errante !
E me dukej si nje mision i perjetshem , te jem prezente , te degjoj histori te bukura ,qe bashkefoleseve te mi ,ju ka dhene trisht , ne nje moment ..por jeta vazhdon ,eshte njè parajse ..ne nje form a tjeter .
Ky mantel me rendonte aq rende ,
sikur me mbyste frymen ,a thua peshonte me nje peshe te hekurt
e keshtu bej ka here , ne cdo kendim engjellore , e lutem qe stuhia te ndaloje .
Syte e te tre germave me krijonin sot nje imazh te ndjesis si piktuarat e peneluara lehte , me thurje -nderthurje bojrash , si ne kornizat e hatashme te Vincent Vang Gog , ku edhe c’perfyteroheshin personazhet e kthyera ne germa , per fshetesit e tyre ,qe ishin si kupa te mbushura plot embelsi te helmatisura , e te rrezuara mbi tavoline ku uji rridhte pik pik , mbi toke. E shihja , por ndjehesha plogesht e nuk mund te ndryshoja asgje. Isha nje i denuar ne ato caste , qe ishin te pasosura , nder kohe ritmi i pik pik ,qe feshferinte me trazonte koken ,denim mallkim apo besim , ishin te tera c’ka degjoja ?
Nuk me mbante me mendja e duhet te thyeja heshtjen .
Degjoni o shkronja ,se ju mbaj ne shpirt si thesare te cmuar ;
gjithmone ka nje zgjidhje ne uren e kalimit , te ecim , e nede thyhet , me not t’ja dalim ..ja kjo eshte e tera,te luftosh pa u terhequr .
Te gjejme nje Manastir shpirtrash ,qe te cilen po ja demostroja ne cdo kohe ,une vete.
Isha une ai , qe gjithçka doja te pakesoja e kuilibroja ,per t’ju sherbyer sadopak ,por me gjithe ate c’ka une disponoj psikologjikisht .
Per Xh.vertete isha nje krah i djathte , isha e ndihesha nje murg shpirtëror qe kuptonte mire deshperimet e fatkeqësinë e saj.
Si me te qeshur te ngrire i thash e ia shpiegova mir kete realitet , dhe i thashe: nesër, kur të vijnë” engjëjt “e tu, unë do të vesh me mantelin tënd te kuq si nje Shtojzavalle , dhe do të vendos në vendin tënd , qe meriton.
Po do të shohësh se çfarë do të ndodhë.”
( sigurisht , cdo person eshte i pregatitur nga brumi i krijuar nga nena e tije ,e per kete e dija qe E. do ta takonte serisht XH.
Pra cdo kreature njerezore eshte produkt i krijuesit te tije.
Une kete e di mire.
Duhet durim ..!!
Befas mu kujtuan dhimjet e Jezusit e fillova ti lexoj fjalet e tije , e befas në vend të këndim realiteti me dukej engjëllore .
Ne te vertete ndesza disa qerinj te njepasnjeshem…ishte heret , mengjes e ne skute te murit te kafenes nuk kishte njeri , as edhe nje kalimtatere..
Keshtu te lutemi ..ne vetmine e gjithesise.
Nga ai perendim shikimi i germes Xh.e qe nuk ishte me ne te ,nga deshperimi, une kuptova brishtesine e sinqeritetin e saje rinore ..nuk dinte as te fliste ,ndoshta hezitonte se me lendonte edhe mua…!?
Degjo i thash , merre me sy figuren e personit tend te dashur,e lutju Zotit te ta ktheje ,
shih kjo do te jete per ju e shpirtin tuaj .
(Mu copetua shpirti nga ndjesia kesaj germe.. ).
Une do te gjej nje Mamastir ..po..e te prehem e qete .
Atje ne fund te fundit eshte kryqi im i shenjte , si gjithmone kjo eshte fraza ime e preferuar .
E me pas kjo germe u qetesua ,ndersa ndihesha e lodhur vertet .
