Pak duhan në .. Rrugicën e Burgut
1.
Në Rrugicën e Burgut
Ka shumë duhan të hapur në shitje
Të hidhur
Qeskashtrirë në trotuare si ca viça të porsatherur
Të pjekur diku në Belsh, Çermenikë a Tarabosh
E ndjehemi aty, mes tymit
si në ca re shtëllungore në ikje
mes një ofshame që sikur dhe detin e zgjon.
Rrinë aty
Si ushtarët që kanë Komandant vetëm Dhimbjen
Të heshtura qeskat
Mes duarve ndërruar si tepsitë e bukës mes prushit të nxehtë
E presin diku
Pas hekurave të rënda, çelësave, qelive
Pas një thirrjeje gardiani
Që të jep atë copëz lirie për këmbët
Pas një dielli që të mbetet si mollë e pavjelë.
3.
Askush s’të fton
Mes thirrjes dhe joshjes për mallin ende të pashitur
Askush
E çmimet rrallë,
Sa rrallë vihen në kupën ose lojën e fjalëve
Veç duart ndërrohen
Ashtu gishtërinjdridhur nga Misteri i Ditës së Palindur
Nga tymi i një gjoksi
Që të zgjon një kollë të thatë në Rrugicën e Halleve.
Mungojnë këmbanat
Mungojnë tellallët që qytetin ngado kanë pushtuar.
Mungon radha njerëzore qoftë e shkurtër a e gjatë
Mungojnë buzëqeshjet
E trishtimi ka hedhur në këtë rrugë vellon e zezuar.
Aty janë aty,
pakot e duhanit të sertë
Të shtrira një nga një mes shiut që supet t’i lag
Vetëm pak metra larg
Do të kkhehet ai duhan në re të zezë , të vjeshtuar
Mos u piftë ai duhan në Rrugicën e Burgut!
Helm u bëftë!
Pëlqej
Komento
Ndaj
