Nizam Myftaraj. Tiranë, më 30.8.2021
“””””””””””””””””
JE ILAÇ, PËR ÇDO SËMUNDJE, E DI UNË
1
Ti: Je lule për mbi lule.;
Ti: Je mjalti për mbi mjalt.
Je ilaç për çdo sëmundje, e di unë.
Unë: Ç’dua, më shumë se kaq!?
2
Por, ti, mos u nxito:
Në se kush, të doj më shumë:
Në se gjen më të mirë se un:
Shko atje! Mos eja tek unë.
3
Nëse, s’duan të përshëndetemi:
E as të flasim, ti e unë:
Ashtu bëj… Ç’duhet më shumë?!
4
Mjafton ti, të jesh e lumtur …
Veç me sy të shikoj unë.
Kur të mund, moj kur të mund.
Shpresoj se nuk të prish punë….
…!
“”””””””””””””””
PËR MIQTË E MI, NË DHOSKAT E LUNXHERI
Fluturo me krahët e lirë! Fluturo!
Me besim e shpresë: fluturo.
Atje, majë malit qëndro.
Vështro e sodit … kudo…
Përmblidhi krahët si Shqiponjë:
E turru, në Lunxhëri.
Atje ec më këmbë
Edhe ledhatohuni përqafuar të dy.
Ti më gjithë Lunxhëri.
Pa merjani këngës e valles
Me gjitonët, Nji nga nji(1)
JEHONA TË shkoj kudo në Arbëri
Në gjithë trojet: Nji nga nji.
Si Koto Hoxha, me shokët e tij..
Sqarim: 1) Nji nga nji = një nga një.