
Tani që erdhe, s’ka rëndësi qëndrimi .
Nuk ka rëndësi, as fjalët për t’u thënë .
Ne mund të rrimë edhe në heshtje,
një minutë, dy, a një jetë të tërë .
Ti, ja .., tek mua erdhe .
Kjo është e tëra dhe asgjë më shumë.
Të tjerat, janë vetëm përsëritje,
të folura nga ti edhe nga unë .
Ne, mund të rrimë edhe për pak,
të rrimë, edhe më shumë, si përsëritje,
po ky minut, i tëri është dhe kaq,
Të tjerat, mund të jenë, të mërzitëshme .
“”””””””””””””””””
Në momentin që u shkëput toka,
për të mos u tmerruar nga orteku,
krijova, himnin e vetëvetes,
me ato që, nga ajo, mbeti .
Kënga ushtonte, më shumë se dhimbja .
Në rrokullimën, që s’e mbajta dot,
dëgjohej teksti dhe melodia,
nga kori i të mundurve, përposh .