….”Eshte Yt bir, qe e braktise pa e njohur kurre, sot eshte bere burre…”!!!
….Ishin pergatitur per takimin e permalluar te tridhjete vjetorit te mbarimit te studimeve universitare ne degen e tyre. Erdhen nje e nga nje cift ne ate takim. Organizatori dikur nje cun i shkathet, i drejtonte secilin ne vendin e vet te rezervuar ne tavolinat perkatese. Salla ishte pothuajse e mbushur, kush kishte konfirmuar pjesmarjen ishte i pranishem.
Tek hyrja kryesore u duk Elsa per krahu kishte nje djalosh te bukur. E prezantoi para te gjitheve.
-Im bir Arberi.
Te gjithe ulen koken. Kujtuan historine e saj….
Altini ishte cun i bukur, i shkathet, por edhe teper i lezetshem si tip. E plotesonte bukurine e tij dhe me veshtrimin e tij, qe rrembente vemendjen e vajzave te kursit. Shume bukuroshe ishin “dashuruar ” me Altinin. Keshtu nje dite Elsa u prezantua me Ate. Ishte nje shoqe qe fale interesit te Altinit beri te mundur prezantimine te dyve.
Keshtu u afruan. Nje dite te dy u ulen bashke ne mensen e studentit dhe Altini e shoqeroi ne konvikt. Qendruan tek dera kryesore dhe biseduan edhe shume minuta te tera. Kur perfundoi Elsa ne dhome ju sulen tere shoqet jo vetem te dhomes se saj por edhe te grupit dhe e ngacmonin.
Ishte fund jave dhe Altini e ftoi Elsen per te pare te dy nje film. Preferuan Kinema”Agimin” tek “Shallvaret”. Elsa nuk e pa fare filmin, emocionet dhe perpelitje e zemres se saj nuk kishin te mbaruar. Altini i kapi doren e djathte dhe ja shtrengoi pak , ndjeu perkeledhjen e gishtave te tij. Emocionet ne maksimum, nuk ngopej me fryme dhe ne nje moment e terhoqi mbas vetes dhe e puthi rreshqitasi ne buze. Sa kohe kishte Elsa qe e kishte pritur ate puthje, kushedi sa nete e kishte enderruar dhe ja ashtu krejt papritur ja rrembeu puthjen e pare ate te pafajshmen. Por aty u hutua krejt, ne vend qe ti pergjigjej puthjes se tij me puthjen e saj, u shkeput, u tulat por edhe Altini nuk e ngacmoi me…
Shkuan shume here ne kinema, dolen shpesh hanin akullore,apo pastat tek pasticeria e Rruges se Elbasani, afer postes nr 1, shetisnin nga liqeni, benin dashuri ne gemushen e tyre, ne strehen e ngrohte te dashurise dhe dukeshin cift te dashuruarish.
Kujtonte Elsa ate mbremje kur humbi ate qe per ne vajzat ishte gjeja me e shtrenjte, virgjerine.
Shkolla po mbaronte dhe nuk e dinin se cfare rruge do te merrte jeta e secilit, ku do te emeroheshin me pune. Elsa mendonte qe te dy bashke me Altinin te emeroheshin ne te njetin rreth.
Bene dhe darken e lamtumires me pretimin se do ti ruanin lidhjet aq te pastra edhe me pas.
Pas dy javesh Elsa u ndje keq, kishte dhimbje te vazhdueshme te kokes dhe shpesh dhe te vjella. Ja vuri fajin stresit dhe ankthit per emerimin e saj dhe te Altinit.
Me kembenguljen e te jemes nje dite shkoi tek mjekja. Ajo e degjoi me vemendje simptomat e saj tundi pak kokën dhe e vizitoi.Beri analizat. Kure shkoi per te marre pergjgijen e tyre mjekja me takt i thote:
-Do te beheni nene shume e re, pergatituni se ne jete do ju vije nje bebe. Jeni shtatzene..
Elsa si e perhumbur doli ne rruge dhe mendonte a duhej te kenaqej qe priste nje femije nga Altini apo per ate fillonte “gjema” e vertete.
Rendi ne poste dhe i beri thirrje per neser.
Ajo thirrje nuk erdhi asnjehere. Altinin e kishte perpire dheu.
Nuk e pa me kurre. Shume vone mori vesh se ishte ne emigracion, ishte martuar kishte dy femije dhe gruaja i kishte vdekur ne nje aksident automobilistik..
Elsa beri zgjedhjen e saj ne jete ju perkushtua rritjes se djalit, si zgjedhjen me optimale dhe kurre nuk u be pishman…..
Filloi ceremonia aq e mirepritur. Organizatori mori fjalen dhe pergezoi ish shoket e vet studente per pjesmarjjen e tyre. Mungonte vetem Altini, qe e kishte konfirmuar prezencen e tij. Dhe ja u duk ne hyrjen e salles, ashtu i veshur bukur me pamje fisnike dhe teper krenar. I takoi te gjithe me mall dhe vendi i caktuar per te ishte ne krah te Elses, ne krahun e majte te saj. I shtriu doren dhe pyeti per djaloshin qe kishte ne krahun e djathte:
-Kush eshte ky bukurosh!
Pergjigja e Elses e shokoi:
-Eshte Yt bir, qe e braktise pa e njohur kurre, sot eshte bere burre.
Ngriu Altini. Uli koken. Ne moment filloi muzika nje tango e pelqyer shume. Organizatori ftoi Elsen me djaloshin te hapnin mbremjen e takimit te tyre te permallshem.
Sa bukur kercente Elsa me partnerin e saj, me shokun e saj te jetes me mikun e saj me djalin, me shpirtin e saj….
Altini rreshqiti si hije dhe u zhduk. Nuk kishte me vend per ate ne shoqerine gazmore te studenteve te dikurshem……
….”Cdo gje ishte si me pare ne shtepine e vjeter, por i mungonin ata te dashurit e saj…”!!!
…..Avioni beri xhiron e zakonshme ne ulje dhe qendroi si nje shpend i lodhur nga udhetimi i gjate tej mase. Silva u ngrit rregulloi bluzen e kopsiti komcen e dyte dhe pasi mori canten e udhetimit doli. Hera e pare qe nuk do ta priste askush dhe nje sembim i kaloi ne zemer, beri per nga dera e avionit per te zbritur per te bere
e vetme udhen deri ne shtepi.
Ne holl ju afrua sherbimi i taksise. Hypi dhe vuri syzet. Ra ne mendime. Kisha kembengulur te kthehej , ne qytetin e saj vetem, mbase ishte nje lloj pendim, kur mendoi per boshellekun qe e priste, por nuk mund te kthehej prapa. Kesaj here kembet nuk po i bindeshin, gjunjet po i dridheshin, e mbajti veten
Prinderit e saj kishin patur nje histori te bukur dashurie. I jati ishte burre i pashem dhe shume i qeshur. E jema grua e qete dhe fjalepake dhe shume e bukur. Ishin dashuruar ne moshe te re.
I jati kishte qenë gjithnje baba shembullor dhe bashkeshort i adhurueshem. Me te jemen e saj duheshin shume. Nuk mbante mend ndonje zenke serioze vetem te castit. E jema dinte ta shuante pa u ndezur zenka. Ja dinte midene te shoqit dhe ngrihej i sillte dicka per te ngrene ndonje frut apo ashtu ne heshtje i pergatiste kafene qe e shijonte aq shume.ndersa i jati dilte ne kopshtin e shtepise dhe kujdesej per lulet dhe kthehej me nje trendafil te kuq ne dore dhe ja sillte duke buzeqeshur. Ishte lene pas zenka e para disa minutave..
Nuk e kuptoi Silva pse po i vinin keshtu si burim kujtimet, nga femijeria e larget e deri ne momentin e ikjen se fundit nga shtepia. Shtepia e prindërve eshte gjithnje e mbushur me shume kujtime. Kishte nevoje Silva qe boshllekun e krijuar nga mungesa e prinderve ta mbushte me ato kujtime te gjalla, teper te bukura, duke perfyteruar ata prinderit ashtu te qeshur dhe te lumtur si i mbante mend.
Rruga kaloi pa u ndjere dhe befas u gjend para portes se jashte te shtepise. Pagoi shpej e shpejt taksistin, duke mos i marre fare resto.
Mori fryme thelle dhe e veshtroi me vemendje porten e jashtme. Duke mos shkelur asnje per kaq kohe tek pragu kishin mbire bar qe ishte rritur.
Hapi canten e dores dhe mezi e gjeti celesin duke rremuar nje cope here. Duart nuk po i bindeshin, e kishte hapur me qindra here ate porte, por gishtat i dridheshin nga emocionet dhe nuk arrinte te rrotullonte celesin. Shtyu deren dhe para Silves u shfaq bota e bukur e oborrit te saj. Pemet ishin ashtu te gjelberta, gjethe te shumta te rene pertoke. U u keput ne kolltukun e guzhines. La canten. Ishte hera e pare qe vinte ne shtepine e saj ne ate lagje te degjuar te qyteti dhe nuk gjente asnje gjurme te prinderve te saj. Lotet i rreshqiten ne faqe dhe ashtu nga rrezet e diellit ndriconin. Nuk kishte njeri dhe Silva i la te rridhnin. E lehtesuan ata lote ne vetmine e saj, po e ndjeu qe ishin teper te hidhur ata lote ne mungese te prinderve. Me shikimin e saj pershkoi tere ambjentin, cdo gje ishte si e kishin lene ata.
Mbasdite vajti e vetme ne varreza duke cuar dy tufa nje me trendafila te kuq si i pelqenin mamase dhe nje me karafila te bukur sipas shpirtit te babit te saj te dashur.
Aq dite sa qendroi kaloi ore te kendshme me shoqeve dhe miqve te vjeter, por kur kthehej ne shtepi dhe mbyllej ne vetmine e saj ndjeu qe asgje nuk ishte më si më parë. Pjesa me e dashur e zemres se saj kishte ikur bashke me ata. Gjithë ditet qe qendroi ne shtepine saj, nuk ndryshoi asgje.
Donte te mbeteshin si i kishin lene ata, keshtu edhe kujtimet beheshin me te prekshme, me te gjalla, tamam si nje film me seri qe vazhdon edhe sot.
Erdhi dita per te ikur. Preku me ngasherim e dashuri cdo gje ne ikje, derisa e mbylli edhe porten e jashtme me kycin e madh, ne kete menyre u vulos dhe prapa mbeti heshtja e rende.
….Syte i vajten edhe tek bari jeshil i mbire aty, u perkul i perkeledhi ishin te gjalla ato fijet si kujtimet qe po linte pas Silva.
I pershendeti te fundit, por e dinte qe ne udhetimin e ardhshem ato do ti uronin mreseardhjen ne shtepine e saj aty ne qender te lagjes “Kala”…….
Gina Xhaferaj Kapaj, Albina Trebicka dhe 151 të tjerë
76 komente
53 ndarje
Pëlqej
Komento
