LOTËT E SHPIRTITAisbergët e mendimit,
Rronisin lotët e shpirtit,
Të një ëndëre,plot makthe,
Ropasin,pafundësi,iluzjonesh,
Trokasin befasuar,në të papritura,
Seleksjonime kujtimesh,rëmojn,
Hepuar,në nocjone dhimbjesh,
Natyrë komentuese,çastit,i mugëtorojn,
Njeriut,tromaksur në fate,
Kohëve rrebele,i zhgënjejnë,
Ato circe,mejtimesh tunduese,
Mënxyruar,nga monitorime paudhësish,
Lëtyrosur,i afërti,në groupime gjaku,
Ti emocjonon,të mprapshtë dashuri,
Vegimi,merëte marrëzit,
Ndërsa lozje,me fëmininë e humbur,
Koha,s’të fshinte mallëngjesën makabre,
Ti shprehje,e motivuar,e përgojesës’përse.
Jeta,zhgënjim,meteorësh zhurmuar,
Gjallesat,monitorime betejash,monarkuese,
Përpëlitur,nga morge pabesish,
Amulluar,nga dashuri ligësish,
Dimërat,në aludime përflasin,
Motive,motesh kapriçoze,
Tinëzishtë,nga mëkatet,delirjuese,
Gjallesat,monografojn dhimbjet,
E atyre lëngesave monstruoze,
Dhe se shpirti torrturohet,
Lotët trokasin,e zgjojnë haresën e mendimit,
Krijes,mos tundo veten,pra ZGJOHU…PO.
12.2.1999,poezia,është botuar te libri,vargje të lira
I PLLUMB SHEHUT.
