Dilë moj vajzë në dritare
dilë se mi more mëntë
nga dita që të kam parë
edhe zëmra po më dhëmb
Me ty jam i dashuruar
sa dhe natën s,më zë gumi
pa’ u zbardhur dita mirë
të shikoje kur vadit lulet
Dilë moj vajzë se me sëmure
cdo ditë bëhesh më e bukur
aty nëpër vazo lule
krahët hapur si një flutur
I thua hënës të dali
buzë kuqe shtatë gjatë
në ëndërr të shoh për natë
pëse më ke marre inat
Nga Godo Mehmetaj,
“”””””””””””””””””””””””””
LABËRI MU LODHËN SYTË
E NDJEJ VETEN BIRI YTË
Krahinat e Labëris
derte halle i bënë këgë
traditë që nuk humbi kurrë
mbeti si malet në këmbë
Ref Ladëri mu lodhën sytë
e ndjej veten biri ytë!
Në cdo sofër bucet kënga
vargjet si dallgët e detit
trashëguar djalë pas djali
sahat kurdisir në shekuj
Shumë herë të kanë besuar
Ke vënë vulë në cdo kuvënd
emrin në gurë ta kanë shkruar
se ngrite peshën e rëndë
Labëri mu lodhën sytë
kam një lëmsh sikur më mbut
hapi krahët dhe më prit
e ndjej veten biri ytë
Nga Godo Mehmetaj,
“”””””””””””””””””””””””
TË PRITA O BIR!
Të prita o bir
të vije për krishlindje,
shtrova tavolinën,
shtëpia ska hije.
Gëzova o bir,
dhe e mbusha plot,
shkova vite pritje,
Nëna s, durn dot.
Më ra telefoni,
më erdhi urimi ,
më shkoi kot mundimi,
më le brengë trishtimi.
Bir më premtove,
po’ nuk erdhe dot,
Nëna do mbaj mëndjen,
në qofsha deri mot!
Nga Godo Mehmetaj,
