“”””””””””””””””
MOS E VRISNI SHPRESEN !
Gjithkah tymnajë, monotoni’
Diellin e shpresës duen me na zanë
Derisa’ kambët kem me i shtri’
Pa e gëzue jetën s’duhet me’ lanë
Të gjitha stinët me radhë ndrrohen
Herë me diell, herë me vransinë
T’mira e t’kqia në to’ i njohëm
Jeta s’asht veç ambëlsinë
Shpresa asht guri ma i çmuem
Në gji’ t’saj gjithmonë durimi
Po ai s’gjindet po s’gërmuem
Me djersë t’ballit t’na vij gëzimi
Në çdo nadie ti gëzohemi ditës
Rrezet e diellit t’fusim në gji’
Të mos bahemi miq të pritës
N’duem prej saj na’ mos me u thi’.
P. Ndreka.
“””””””””
KUR JE LART MOS HARRO TOKEN !
U ngrit sorra n’për hava’
Lart në qiell tu fluturue
Nisi t’thërriste ga-ga-ga
Asnjë shpend s’mund tjet mbi mue
Prej n’qye korbi si me shaka’
Thotë mjer ai që mendje ska’
Duhet spari t’mendosh për kokën
Kur je’ lart t’mos harrosh tokën
Tjesh mbi t’tjerët duhet shqipe tjesh
E për këtë duhet si ajo t’leshë
Me at’ krye që e ke’ bosh
Ti veç puplat mund të ndërrosh.
P. Ndreka.
“””””””””””””””
BULEZA T’PA’ ÇILUNA.
Kam qendis drunin me urrneqe
Me majë t’briskut si kam dashtë
Sy’ e duar më rrinin peqe
Tash s’bajnë ma’ po n’dashtë, n’dashtë
Si me gëdhëndje si me pikturë
N’të pasionin kam shkarkue
Me shqiponjën në flamurë
Stilolapsat i kam zbukurue
Shqipet e mia hedhun n’flamurë
Ndër kontinente kan fluturue
Tash i marr e i sjellë n’për durë
Tu kujtue kohen e shkue
S’jam për gja’ tash veç thurë vargje
Tu mbëledh ndjesi’ t’pa shprehuna
Ato që dje ndaluen në pragje
Tash m’ngjasojnë me fjalë të mekuna.