Det o det
O det i gjërë
I hapur te botë e tërë
Çfar ke bërë e çfar ske bërë
I ke kënaqur të tërë
Të tërë njërzit me radhë
E më shumë në beharë
Gëzojmë kur vjen behari
Futem tek ti si i marri
Dhe shumë herë lakuriq
Futen
Të mirë dhe të liq
Futen edhe të ri
Tek tinë zënë dashuri
E nxjerrin trupin në shesht
Mezi mbajnë dy gishtë brek
Zëmër gjëri i pranon
Bën ashtu sikur s’shikon
Megjithse ka dhe bagabon
Ndonjë rastin e shfrytëzon
More det o det i madh
Rri e rri e merr inat
Zë fryhe e turfullon
Dallgët në breg i lëshon
Çgjën në breg i merr me vete
I çon në të tjera dete
Do kohë ta nxjerrësh inatin
Mbyt të shkurtërin dhe të gjatin
U jep tmerr
Hije rëndi
det i gjerë
Por jo jo :te tyj do rri
Unë prapë ndjej dashuri
Do bëj notë në beharë
Kujtoj dashurinë e parë
E dhe tyja ta ka ënda
Me të dashurën më fut brënda
Në vesh i them dy fjalë të ëmbla
Në detë të rrimë brënda
Të dyve na e ka ënda
“””””””””””””””””””
Thanë në Shqipëri
Se e hoqën maskën
Gripi gjurmë la
Dhe e theu qafën
U dridhet zëmra
Kur e zënë në gojë
Lutemi te zoti
Prapë të mos shkojë
Mori dhe njerëz
Mori sa deshi
Disa i mundojë
Me muaj përsheshi
U mbushën spitalet
Plotë për ditë
Kur vdisnin njerzit
Mungonin fëmijtë
Vdiq babai
I biri s’erdhi dotë
Atje përtej detit
Po qante me lotë
Ik o grip
Mos u kthefsh më kurrë
Të gjithë botës
I hape punë
“”””””””””””””””””
Të them dy fjalë
Për flladin poetik
Kush shkruan bukur
E bëjnë mik
Respekt për t’a
Kam edhe unë
Gjeta shumë miq
Që shkruajnë shumë
Në krye të tyre
Organi drejtues
Me njërëz të zgjedhur
Me vjersha në buzë
Urime urime flladit poetik
Gjeta poetë
Bëra dhe miq