“”””””””””””
Me vrave mbretereshe!
Me vrave ,e dashur mbretereshe!
Ma vure ,lakun e litarit ne fyt.
Xhelozia e eger ,te paska ngerdheshe,
Me pa te drejt ,sot po don me mbyt.
Une jam kalorsi ,I fjales se drejte,
Perendoria juaj,po me flak mbi mure.
E verteta asnjihere ,nuk paska vlejt,
Tabani I vertetsise,marrka flake furre.
Para se une te zbrisja ,tek ti,
Takova ne udhtim shume veshje zanash.
Por rrija I heshtur,gjithmone ne vetemi,
Mbaja porosit ,ku me pat dhene nena.
Udhtova mbi re ,e nene dete,
U bana rob ,zanash keshtjellash.
Doja dy fjale,me jua thene vete,
Me tela violine,te dua,mes telash.
Vete me pranuat ,me fletet e kalorsit,
Pa vrare ,askend ne shpirte.
Ju zbrita ne gjunje,me fuqin e Balozit,
Pash tek ju ,qe rrezatonit drite.
Nuk dija se ju kishin mbyte,
Fustanet I respektoja ,si engjuj te perendorit.
Mbase ju kan sjelle ,mellef ne fyt,
Mua do me ndyjne ,siper vorrit.
Njeriu eshte I lire ne boten hyjnore,
Te kuptoje me dinjitet pabesit.
Kur zemren time ti e more,
Mos prit nga une kurre tradhtit.
Le te me vrasish ,nje here e mire.
Per burgun tim ,qe nuk shikoj asgje.
Nje dite ,do jeshe ne erresire,
Por do kujtohesh ,se hyra ne mekat.
Mbaje ne mes gjelles ,gjethe blire,
Ne had ,ai smerr asnji kafshat.
Po udhetoje ,ne trup te ngrire,
Me shpirte ,drejt qellit ne bekim.
Nje dite ,kur thinjat te kan mbire,
Vendosa nje lak ,ne mallkim.
Une po iki,me heshtjen e nates,
Bashke me vesen tokes sjelle.
Vendose nje kryq,ne mes te hartes,
Neser do kesh ,varremises te tjere.
Rustem Beshku
Durres Albani
17/06/2020