15.5 C
Tiranë
E enjte, 16 Prill 2026

Sahit F. Osmani

NË SHESHIN E LIDHJES

10 qershor 1878

Imazhi mund të përmbajë: 1 person, duke qëndruar dhe jashtë

Nëpër rrugët kalldrëm të Prizrenit
Afër një shekull e gjysmë më parë
Ecte mbi gurët të larë me gjak
Rilindja jonë Kombëtare Shqiptare
Ecnin mbi gurët drejt këtij Sheshi
Nga të gjitha anët e trojeve shqiptare
Ata të cilët do t’i tregonin Evropës
Rrezatimin e Shpatës së Zjarrtë

Afër një shekull e gjysmë më parë

Këtu në Kuvend te Shtëpi e Lidhjes

U vulos Besëlidhja e Madhe Shqiptare

Për mbrojtjen e Atdheut nga gërshërët

e padrejtësisë

“”””””””””””””””””””Imazhi mund të përmbajë: 1 person, syze dielli

A E DËGJON…
A e dëgjon se si hapat e urrejtjes
Prapa krahëve të çojnë pluhur
Të përgatitin shtratin e vdekjes
Sa më parë që të jetë e mundur
A e dëgjon se asgjë nuk dëgjojnë
Të drejtën e kanë ligj gënjeshtre
Jetën e tjetrit duan t’ia shkurtojnë
Sikur ta pastrojnë ndonji të keqe
Të shembet e mira,frika mynxyrë
Të rritet dhe nga ajo të fillojnë
Që e nesërmja të vjen e fryrë
Dhe me helmim jetën ta trazojnë

Po s’iu nënshtrove natës së tyre

Do të varin në brinjë të territ

Por dielli çan çdo lloj mynxyre

Dhe me agun e tij mbulon vendin

“”””””””””””””””””””””””””No photo description available.

DIELLI MË DUKEJ SI KOKË E ÇMENDUR
Mbi kokë më rëndonte një zë i marrë
Krrokamë korbi veshët m’i shurdhonte
Ajër i mjegulltë s’më linte ta dallojë
Era fishkēllente mendjen më tundonte
Teksa mbi retë dielli nisi të rrezatonte
Ai zë xhindi rrufeshëm nisi të kërcet
Mbi kokë më rëndonte e më trazonte
Më zinte frymën me çmendurinë e vet
Në shpirt e larë dashuria e kthjellët
Ndërpreu kahjen e jetës nga ky xhind
Që jeta mos të vritet duhet të zgjohet

Nuk duhet heshtur para çmendurisë

Në një ankth isha si asnjëherë tjetër

Dielli më dukej si një kokë e çmendur

“””””””””””””””””””

TI KE DËGJUAR PĒR LUFTËN
Ti ke dëgjuar për luftën
Ne e kemi parë me sy
Trupi na therte nga plagët
Dhimbjet na digjnin në shpirt
Në zjarrin e luftës kemi rilindur
Me dhimbjet e trishtueshme
Që të çliroheshim nga ferri
Fytyrë lirie të kishim
Sytë e tu sot shofin
Dëshmi të porsazbuluara
Dhunë e gjymtyrë të djegura
Hiri i mbetur nga lufta

Sy i mirë i historisë

Që i ke parë të gjitha

Në Kosovën tonë martire

Vdekja bëhet e pavdekshme

“”””””””””””””””””””””””””””Imazhi mund të përmbajë: një ose më shumë njerëz, njerëz që qëndrojnë, jashtë, natyrë dhe ujë

BASHKË T’I NGJITEMI RRJEDHAVE TË KOHËS

Ty të mbron e tashmja me dritën e ndezur
të paqes
Me buzëeshjen e gëzimit dhe të sigurisë drejt
së ardhmes
Mua më mbron e kaluara duke kapërcyer
mbi dashuritë
Me durim, vuajtje dhe shpresë që e nesërmja
të ketë dritë

Bashkë të dy me frymëzim shpirti t’i ngjitemi

rrjedhave të kohës

Lartësive të mirësisë me shikim të zemrës

drejt njerëzores.

Gjin Musa
Gjin Musahttp://dritare.info/
Dritare.Info Gjin Musa, Botues
Shkrimet e fundit
Lajme relevante

LINI NJË PËRGJIGJE

Ju lutemi shkruani komentin tuaj!
Ju lutem, shkruani emrin tuaj këtu

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.