TRI LIRIKA
Sa herë që tek unë vjen
Në zemrën time përherë
Vendin këtu vetë e gjen
Porsi lulja në pranverë.
Nëse ndihesh e pamundur
Dhe nuk ke gjumë në sy
Në shpirtin tënd të bukur
Do të vij edhe unë të rri.
NË SYTË E MI
Me atë që desha dhe më donte,
S’u morëm pas letrave shumë,
Ajo, prandaj ditën e shkurtonte,
Të vinte më shpejtë tek unë.
Dhe s’e theu asnjëherë shtatin,
E vështrimin s’ma ndau përkarshi,
Se ajo prandaj e shtonte hapin,
Ta zinte gjumi në sytë e mi.
P R A N Ë T E J E
Pranë teje unë ndihem plot jetë
Edhe ti, tek unë ashtu
Tani që të flas si poet
Dhe vargjet te ti lë këtu.
Larg teje lotët më rrjedhin
Dhe humbas siç humbet reja
Nëse gonxhet këtu çelin
Mos prit ftesë, por me vrap eja!